11 
Het ver uit elkander schuiven der bladgewrichten wordt behalve 
door de grootere lengte der bladscheeden, ook veroorzaakt door het 
langer worden der geledingen, naar den top van: den stengel toe”. 
Meestal zijn aan een bloeistengel 7 of S florale bladeren aan- 
wezig. Zoolang de schijven hiervan nog niet alle uit den koker der 
bladscheeden voor den dag getreden zijn, doch wei de vormveran- 
dering van de „bladkroon” reeds te zien is, zegt de Javaan van den 
rietstengel, die dit verschijnsel vertoont, dat deze „boenting” (zwanger) 
is. Dit „boenting” zijn wordt steeds meer opvallend, naarmate meer 
bladschijven te voorschijn komen. Ongeveer drie weken nadat de 
eerste „boenting”’-verschijnselen op te merken waren, komt het vlag- 
getje in zijn geheel te voorschijn. Het ver uit elkander schuiven der 
bladscheeden gebeurt tijdens het „vlaggetjes”’-stadium, doordat de 
strekking der hoogste leden begint, nadat alle bladscheeden vol- 
groeid zijn. De as tusschen den hoogsten stengelknoop en de oksels 
der laagste zijassen van de pluim is gedurende het „boenting”’-sta- 
dium nog geheel ongestrekt; de strekking begint ongeveer gelijktijdig 
met den aanvang van het „vlaggetjes”-stadium. De pluim, welke 
geheel omhuld wordt door de hoogste bladscheede, komt hierin steeds 
hooger te liggen en treedt na 14 dagen uit den top der scheede te 
voorschijn. De as onder de pluim groeit daarna nog een tijd door, 
zoodat de pluim zich ten slotte een eind boven het vlaggetje verheft. 
Door metingen te doen aan rietstengels, die bloeiverschijnselen 
in verschillend ontwikkelingsstadium vertoonen en deze in teekening 
te brengen op overeenkomstige wijze als door Kuyper!) gedaan 
werd voor een drie maanden ouden stengel van de rietsoort 247 B, 
kunnen voorstellingen gegeven worden, welke in meerdere opzich- 
ten het hierboven beschrevene verduidelijken. 
Kuyper schrijft over de nomenclatuur, welke hij toepaste, het 
volgende : 
„Blad 1 is dat blad, waarvan de overgang van schijf tot scheede, 
het gewicht dus, nog juist zichtbaar is. 
Naar buiten volgen hierop de bladeren 2, 3, 4, enz., oudere 
dus; naar binnen blad 0, —1,—2 enz, de jongere dus. Ik beschouw 
verder het internodium, op welks top het blad zit, als bij dit blad 
behoorende ; internodium 1 draagt dus blad 1”. 
Over zijn voorstelling van een drie maanden ouden stengel van 
2417 B schrijft hij: 
1) J. Kuyper. De groei van bladschijf, bladscheede en stengel van het suikerriet. 
Arch. v/d. Suikerindustrie in Ned.-Ind. 23ste jrg. 1915 pag. 592 en 593. 
