13 
gerekt is. De stengel krijgt door het uitspringen den vorm van een 
trap; op den hoek van elke trede is een blad ingeplant, dat voor- 
gesteld wordt door de dunne verticale lijn, in dat punt opgericht”. 
Fig. 3 geeft nu eerst voor het suikerriet Bandjermasin hitam 
een dergelijke voorstelling van een stengeltop, die geen bloeiver- 
schijnselen vertoont. Men ziet dat alle schijven der bladeren 1 tot 
en met 6 ongeveer even lang zijn, hetzelfde is het geval met de 
scheeden. De internodiën 1 en 2 zijn, doordat ze nog niet volgroeid 
zijn, veel korter dan de lagere. De ontwikkelingsgang van een blad 
verloopt zoodanig, dat de bladschijf vrijwel haar volle lengte heeft 
bereikt, voordat de scheede begint te strekken. Bij blad —6 was de 
lengte der scheede nog niet te meten, de schijf was reeds 72 c.M. 
lang. 
Fig. 4 geeft een voorstelling van een glagahstengeltop, waaraan 
uitwendig nog geen bloeiverschijnselen zichtbaar waren. Zoowel van 
de schijven als van de scheeden der bladeren 1 tot en met 9 is de 
lengte gelijk. Van blad—2 was de scheede 0,7 c.M. lang, de schijf 
53 c.M.. De bladeren hierbinnen hadden alle reeds een meetbare 
scheede; die van blad—7 had een lengte van 0,5 c.M. en omsloot 
een zeer jeugdig pluimpje, dat 0,25 c.M. lang was. Dit wordt dus 
reeds in de eerste stadiën van ontwikkeling door een meetbare blad- 
scheede beschermd. Bij een rietstengel kan dus reeds een eerste 
begin van een pluim aanwezig zijn, als uitwendig nog geen bloei- 
verschijnselen zichtbaar zijn, doordat alle florale bladeren nog in on- 
volwassen toestand binnen den koker der bladscheeden gelegen zijn. 
Fig. 5 geeft een voorstelling van een stengeltop van Bandjermasin 
hitam, die duidelijk „boenting” was. Van blad 8 tot en met blad 4 
zijn de scheeden ongeveer even lang. Van blad 3 tot en met blad 1 
neemt de lengte der scheeden voortdurend toe; de afstanden tus- 
schen de opeenvolgende bladgewrichten is hier grooter dan bij de 
lagere bladscheeden, niettegenstaande de leden nog zeer kort zijn. 
De scheede van blad — 2 omhult een 25 e.M. lange pluim. Bij een 
niet-bloeistengel is deze scheede nog zeer kort, hier overtreft zij 
de normale bladscheeden aanzienlijk in lengte. Men ziet verder, dat 
vanaf blad 5 de lengte der schijven voortdurend afneemt; de afname 
in lengte der bladschijven begint hier dus reeds eerder dan de toe- 
name in lengte der bladscheeden; dit is gewoonlijk, doch niet altijd 
het geval. 
Fig. 6 geeft voor Bandjermasin hitam een voorstelling van een 
stengel in het „vlaggetjes”’-stadium. Het vlaggetje is hier in zijn 
