19 
De Britsch-Indische Saccharum-variëteiten Chunnee en Ruckree 
II. In habitus veel overeenkomst met Saccharum spontaneum ver- 
toonend. Stengels dun, lichtgeel, van een dikke waslaag voorzien. 
Leden eylindrisch. Merg suikerhoudend. Lange stolonen ontbreken. 
Bladeren vrij smal, overhangend, steeds van talrijke kleine gele 
vlekjes voorzien. Pluim vrij klein, draagt zijassen van de dste en 
van de 2de orde; de laatste komen ook hooger in de pluim voor, 
terwijl soms aan den voet van de pluim assen van de 3de orde 
voorkomen. Assen dragen een lange zachte beharing. De palea in- 
ferior is aanwezig. Lodiculae ongewimperd. 
Het onderzoek naar het chromosomengetal van Saccharum of/fi- 
cinarum werd door mij aan vijf variëteiten dezer soort verricht, te 
weten Ardjoeno, Groen Duitsch Nieuw Guinea, Fidji, Batjan en 
Bandjermasin hitam. Van al deze variëteiten is door Jeswier ft) een 
uitgebreide beschrijving gegeven. Hier zal daarom slechts heel in 
het kort iets over deze soorten vermeld worden, dat in hoofdzaak 
aan zijn beschrijving ontleend is, 
Teboe Ardjoeno of Reajoeno. Veel op Javaansche erven gekweekt. 
Stengel groen, leden tonvormig. Steile breedbladige „bladkroon”’. Van 
deze variëteit komt een geelgestreepte knopvariant voor, die witte 
strepen in de bladscheeden en bladschijven vertoont. Groote gevoe- 
ligheid voor serehziekte, gele strepenziekte en wortelrot. De soort 
is mannelijk en vrouwelijk in hooge mate fertiel en levert bij zelf- 
bestuiving wel planten op, die groote overeenkomst vertoonen met 
de moedersoort, doch niet, zooals OSTERMANN ?) dacht, in haar uiter- 
lijk hieraan volkomen gelijk zijn. Meerdere variëteiten, zooals het 
Teboe Agoeng en het T'eboe Soerat Bourbon, zijn nauw aan Ardjoeno 
verwant. 
Groen Duitsch Nieuw Guinea. Afkomstig van Nieuw Guinea. 
Forsche, dikke, bronsgroene soort, met vrij korte, eylindrische tot 
bijna tonvormige geledingen; „bladkroon” breedbladig, de oudere 
bladeren hangen over, de jongere staan rechtop en hebben overhan- 
gende punten. Rietproduct hoog, rendement laag. De soort bloeit veel 
met groote pluimen. Zoowel mannelijk als vrouwelijk fertiel, doch de 
mannelijke fertiliteit kan vrij sterk uiteenloopen. Bij zelfbestuiving 
1) J. Jeswier. Een zestal rietsoorten, die meermalen als bijmenging in 100 POJ 
voorkomen. Rietsoort Fidji, Archief voor de Suikerindustrie in Ned-lud. Jaargang 
24, 1916, pag. 1325. 
— Zestien oorspronkelijke Rietsoorten uit den Maleischen Archipel. Archief. 
Jaargang 28, 1920, pag. 2183. 
2) F. BENECKE. Over Suikerriet uit „zaad”, Mededeelingen van het Proefstation 
„Midden-Java” 1889, pag. 51. 
