23 
nadeel van Flemmingmateriaal is, dat, door het zwart worden van 
alle weefsels, niet na te gaan was welke deelingsstadia in de bloem- 
pjes voorkwamen, zoodat veel bloempjes voor verdere behandeling 
uitgekozen werden, die voor het onderzoek niet in aanmerking 
kwamen. 
De bloempjes, die op de hierboven beschreven wijze uitgezocht 
waren, werden op de gebruikelijke wijze in paraffine overgebracht 
en in blokjes ingesmolten. Voordat deze blokjes geheel in het water 
afgekoeld waren, doch juist zoo hard waren geworden, dat de pa- 
raffine snijdbaar was, werden zij uit het water genomen en zóó 
gemodelleerd, dat ze met het microtoom gesneden konden worden. 
Het bleek namelijk, dat als-ik de paraffine eerst geheel liet 
afkoelen, deze dikwijls inwendig barstjes ging vertoonen en dat 
alleen de buitenste laag gelijkmatig en fijn uitkristalliseerde. Door 
nu reeds vóór de geheele afkoeling de paraffineblokjes zoodanig te 
modelleeren, dat de te snijden voorwerpjes slechts omringd bleven 
van een vrij dun laagje paraffine, had ik van dit grofkorrelig wor- 
den en barsten in het geheel geen last. 
De gebruikte paraffine had een smeltpunt van 75° CG, en liet 
zich, bij een kamertemperatuur van + 28° C., nog tot op dikte van 
20 mieron snijden. 
Voor worteltoppen werd paraffine gebruikt, die iets harder was 
en daardoor dunner gesneden kon worden, doch welke een smeltpunt 
van 56° C. bezat. Dit is wel een bewijs, dat paraffine van verschil- 
lenden oorsprong sterk uiteen kan loopen in eigenschappen. 
Voor het snijden werd een „Roeking microtome” der Firma wed. 
C. VAN DER STADT en Co. te Amsterdam gebruikt, dat voor deze 
kleine objecten bijzonder goed voldeed. De bloempjes werden eerst 
op 7—12 mieron dikte gesneden; hierdoor echter snijdt men slechts 
stukken van celkernen, daar de diameter hiervan variëert tusschen 
12 en 18 micron. Later werden daarom steeds de doorsneden op 18 
tot 20 mieron dikte genomen, daar enkel aan heele celkernen juiste 
chromosomentellingen mogelijk zijn. Het maken van doorsneden van 
deze dikte was door de hooge temperatuur zeer goed mogelijk. Al- 
leen vroeg in den ochtend, als de temperatuur nog eenige graden 
lager was, kon de paraffine zoo hard zijn, dat de doorsneden niet 
aan elkander kleefden, waardoor geen paraffinelinten ontstonden. 
Om dit dan toch te bereiken, werden de blokjes voor het snijden 
even zacht verwarmd. Van de bloempjes werden zoowel lengte- als 
dwarsdoorsneden gemaakt. 
