HOOFDSTUK IL 
HET ONDERZOEK OVER HET CHROMOSO- 
MENGELAL. 
S 1. De prophase der deeling van de pollen-moederecellen. 
In hoofdstuk 1 werd er reeds op gewezen, dat de somatische 
kerndeeling der cellen van worteltoppen zich slecht leent tot chro- 
mosomentelling, terwijl de reduetiedeeling der pollen-moedercellen 
voor dit doel bij uitstek geschikt is. Enkel van de laatstgenoemde 
cellen zal daarom het verloop der deeling besproken worden. 
Slechts heel in het kort zal iets over de jongste deelingsstadia 
gezegd worden, dat geldt voor alle tot nogtoe onderzochte soorten 
van het geslacht Saccharum. Hierover lang uit te weiden, ligt geheel 
buiten het doel van het onderzoek; bovendien zijn deze deelings- 
figuren zoo ingewikkeld en uiterst fijn van structuur, dat het on- 
mogelijk is zich hier een juist oordeel over te vormen. 
Zoolang de pollen-moederecellen nog in rust zijn of juist in 
synapsis overgaan, ziet men haar in mediane lengte-doorsneden van 
micro-sporangia in twee lange rijen liggen, die tegen elkander aan- 
sluiten en welke samen geheel omgeven worden door tapetumeellen 
(fig. 9); in dwarsdoorsneden van antheren vindt men de pollen-moe- 
dercellen bij drie tot vijf tegelijk en deze worden dan omsloten 
door een ring van tapetumeellen (fig. 10). Hieruit blijkt, dat het 
tapetum de pollen-moedercellen omgeeft, en wel zoodanig, dat ieder 
van deze cellen aan een zijde tegen het tapetum aan ligt. Dit blijft 
nog zoo tijdens de hoogste contractie van het synapsiskluwen. waar- 
bij dit tegen den nueleolus aanligt of dezen omgeeft. Na dit sta- 
dium echter ontstaat een centrale holte tusschen de microspore- 
moedercellen in; in dwarsdoorsneden liggen deze in een ring, om- 
geven door een ring van tapetumecellen. Een dusdanige ligging van 
de pollen-moedercellen toont fig. 11, doch daar zijn deze cellen reeds 
in een later deelingsstadium. 
Uit de synapsiskluwens beginnen nu uiterst fijne chromatinedra- 
den voor den dag te komen. Hierbij wordt het kluwen steeds los- 
ser en gaat over in een spireem van lange, dunne gesegmenteerde 
draden, welke in vele bochten voornamelijk tegen den kernwand 
