0 
sommige gemini andere bijna geheel bedekken; toch kan men die alle 
afzonderlijk waarnemen, doordat ze bij verschillende instelling zicht- 
baar worden. In de afbeelding komen twee nucleoli voor, een vrij 
groote en een kleine; meestal echter is er slechts een groote nucle- 
olus aanwezig. De nucleolus kan bij telling moeilijkheden opleveren; 
het kan voorkomen, dat de chromosomen er vlak tegenaan liggen, 
zoodat ze zich slechts als uitpuilingen van dit lichaampje voordoen; 
ook kunnen ze geheel door den nucleolus bedekt worden, zoodat ze 
geheel onzichtbaar blijven. In de hier afgebeelde figuur is dit laatste 
waarschijnlijk niet het geval. De afgebeelde kern vertoont ons 56 
gemini. Het hierboven beschreven geval is echter uitzondering en is 
te beschouwen als een tusschenstadium, dat slechts van zeer korten 
duur is en meestal minder regelmatig verloopt. Veel treft men in 
de praeparaten het eindstadium van de diakinese aan, waarin de 
chromosomen, waaruit de gemini opgebouwd zijn, nauw tegen elkan- 
der aan gelegen zijn (fig. 13). Vele gemini laten door hun kruis- 
vorm nog duidelijk de dubbele structuur herkennen, doch -bij som- 
mige, vooral bij die, welke men van de smalle zijde waarneemt en 
in de afbeelding aan den rand der kern voorkomen, is de bivalentie 
niet duidelijk zichtbaar. Hetzelfde is het geval bij de twee chromo- 
somen, die onder tegen den nucleolus aan liggen en zich als uit- 
puilingen van dit lichaampje voordoen. Men ziet hier tevens, dat 
ook hier bijna alle chromosomen tegen den kernwand aan gelegen 
zijn, doch dat eenige chromosomen, dicht bij den nucleolus, hierop 
een uitzondering maken. Dit laatste is zeer dikwijls het geval. In 
deze kern bedroeg het aantal chromatine-elementen wederom 56, 
waarvan het wel waarschijnlijk was, dat ze alle bivalent waren; 
doch de bivalentie was niet altijd aantoonbaar. 
Na afloop van de diakinese verdwijnt de kernwand, de chro- 
mosomen komen in een kluitje te liggen, vanwaar naar verschillende 
zijden kinoplasmadraden uitstralen, die te zamen een multipolaire 
spoel vormen. Dit stadium werd in de praeparaten vrij dikwijls 
aangetroffen, komt echter nooit veel tegelijk voor, waaruit volgt, 
dat het slechts van korten duur is. Uit de multipolaire spoel ont- 
staat een bipolaire, de gemini rangschikken zich in het aequatoriale 
vlak. Hiermede is de metaphase der heterotypische deeling bereikt. 
Duidelijk zijn van terzijde gezien de spoeldraden waarneembaar, 
maar slechts in sommige gevallen is te zien, dat deze met de ge- 
mini verbonden zijn. 
De metaphase is bij Saccharum spontaneum bijzonder geschikt 
