42 
cellen in de diakinese en metaphase 40 chromosomenparen aanwezig 
waren, waardoor dus het diploide chromosomengetal op 80 gesteld 
moet worden. 
Op de anaphase volgt bij Ardjoeno een telophase, die geheel 
overeenkomt met die, welke door G. D. .N.G. in fig. 45 is afgebeeld. 
De chromosomen liggen in een massa aan de polen, waarin zij niet 
meer afzonderlijk te onderscheiden zijn. 
De diade is kleiner dan die van S. spontaneum. 
In de homotypische deeling zijn de chromosomen niet nauw- 
keurig te tellen, doordat ze zeer dicht tegen elkander liggen. 
In fig. 33 ziet men 3 pollen-tetraden van Ardjoeno. bij de twee 
linksche, die nog verband met elkander houden, hetgeen veel voor- 
komt bij Saccharum, waren gedurende de vorming de lengteassen 
der kernspoelen evenwijdig van elkander gelegen; bij de rechtsche 
kruisten deze assen elkander. Het eerste type is veel meer algemeen 
dan het tweede. Het komt slechts zelden voor, dat de assen elkander 
onder een scheeven hoek kruisen. Tetraden als de hier afgebeelde 
komen eveneens bij de andere suikerrietsoorten voor, welke hier 
behandeld zullen worden. Ze zijn duidelijk kleiner dan die van glagah. 
DE ONREGELMATIGE REDUCTIEDEELING BĲ HET GROEN 
Durrscr Nieuw GUINEA-RIET. 
De onregelmatigheid van de reductiedeeling bestaat daarin, dat 
in de prophase der deeling van een willekeurig aantal chromosomen 
de paring achterwege blijft. In de metaphase komen dan naast ge- 
mini ongepaarde chromosomen voor. In de anaphase wijken de chro- 
mosomen, van de gemini afkomstig, regelmatig naar de polen uiteen; 
de ongepaarde chromosomen splitsen in het algemeen overlangs. 
Het eindresultaat is, dat de kernen der pollencellen waarschijnlijk 
meer dan 40 chromosomen krijgen. Dit zal weder aan de hand van 
figuren uitgelegd worden. In fig. 34 is een schijnbaar geheel norma- 
le diakinesekern van G.D.N.G. afgebeeld, waarin 40 chromatine- 
elementen voorkomen. De gemini zijn hier sterk ingekort, toch is bij 
vele de bivalentie nog te zien. Aan de rechterzijde van de figuur 
liggen twee vrij kleine, bij hooge instelling zichtbare chromosomen- 
paren, die duidelijk uit twee deelen opgebouwd zijn. In de figuur 
lijken deze deelen een geheel te vormen; in het microscopisch beeld 
zijn ze bij een gering verschil van instelling scherp te zien en 
schijnt het, dat er een kleine afstand tusschen de deelen bestaat. 
Hetzelfde is het geval bij het lichtgrijs getinte paar, hetwelk onder 
