Ab 
Bij het bekijken van anaphasen van G.D.N.G. valt het op, dat 
steeds tusschen de twee naar de polen uiteenwijkende chromosoom- 
groepen chromosomen voorkomen, die achterblijven en in vele ge- 
vallen nog bij den aequator liggen. Dikwijls is hierbij te zien, dat de 
achterblijvende chromosomen in twee ongeveer even groote deelen 
splitsen. Vergelijkt men de grootte van de achterblijvende chromo- 
somen met die der chromosomen, welke de polen naderen, dan valt 
het op, dat in het algemeen de achterblijvende chromosomen on- 
gesplitst even groot zijn als de chromosomen bij de polen: na de 
splitsing zijn de helften iets kleiner. Dit maakt het hoogst waar- 
schijnlijk, dat de achterblijvende chromosomen die chromosomen 
zijn, welke in de kernplaat univalent waren en dat de chromosomen 
bij de polen van gemini afkomstig zijn. Zooals uit het laatste hoofd- 
stuk zal blijken, hebben ook andere onderzoekers geheel analoge 
anaphasefiguren gevonden bij planten, waarbij in de prophase der 
Fig. 38. Fig 39. 
Fig. 38. Anaphase der heterotypische deeling bij Groen Duitsch Nieuw Guinea 
(onregelmatige deeling). Vergr. 2300 X, 
Fig. 39. Anaphase der heterotypische deeling bij Groen Duitsch Nieuw Guinea 
(onregelmatige deeling). Vergr. 2300 X. 
deeling van de pollen-moedercellen gemini naast ongepaarde chro- 
mosomen voorkomen. Ook zij kwamen tot de conclusie, dat de 
achterblijvende chromosomen de univalente waren. Van deze chro- 
mosomen konden wij waarnemen, dat zij overlangs splitsen. Dat bij 
suikerriet werkelijk overlangsche splitsing plaats heeft, is niet met 
zekerheid vast te stellen vanwege de kleinheid der chromosomen; 
het is echter wel waarschijnlijk. 
Fig. 38 geeft een beeld van een anaphase van G.D.N.G., waar- 
