A1 
in de achterblijvende chromosomen alle nog in de nabijheid van den 
aequator gelegen zijn. Sommige vertoonen reeds splitsing. In fig. 39 
ziet men de chromosoomgroepen iets dichter de polen genaderd, 
terwijl de achterblijvende vrijwel alle gesplitst zijn, maar de chromo- 
soomhelften, die in het algemeen duidelijk kleiner zijn dan de chro- 
mosomen bij de polen, liggen nog dicht bij den aequator. In fig. 40 
ziet men, dat de van gemini afstammende chromosomen de polen 
vrijwel bereikt hebben, terwijl de ongepaarde door de geheele spoel 
verspreid liggen. Voor een deel zijn deze laatste in twee helften 
gesplitst; andere vertoonen nog geen splitsing; van sommige schijnt 
het, dat ze in segmenten uit elkaar vallen. 
Hoe de ongepaarde chromosomen zich in de anaphase gedragen, 
Fig. 40, 
Fig. 40. Anaphase van de heterotypische deeling bij Groen Duitsch Nieuw 
Guinea (onregelmatige deeling). Vergr. 2300 X. 
is niet altijd geheel duidelijk; waarschijnlijk is het, dat het meeren- 
deel overlangs splitst, waarbij van ieder chromosoom de twee helften 
elk naar een pool uiteenwijken. Het schijnt echter ook enkele malen 
te gebeuren, dat ze in meerdere segmenten uiteenvallen, terwijl men 
het niet voor uitgesloten moet houden, dat ongepaarde chromo- 
somen weleens ongedeeld een der polen bereiken. Waar het echter 
vooral op aankomt, is de ongepaarde chromosomen met zekerheid 
aan te toonen en het blijkt, dat ze zoowel in de diakinese als in de 
metaphase en anaphase voorkomen. 
Bestudeert men de kernplaten van G. D.N.G., vanuit de polen 
gezien, dan zijn de ongepaarde chromosomen niet altijd van de 
