78 
variëteiten Chunnee en Ruckree II van S. spontaneum zouden af- 
stammen, is, ook van een cytologisch standpunt beschouwd, een der- 
gelijke afstamming zeer onwaarschijnlijk. De mogelijkheid, dat de 
dikke tropische suikerrietvariëteiten door mutatie van S. sponta- 
neum zouden afstammen, kan “men zelfs wel geheel uitsluiten. Als 
Chunnee en Ruckree door mutatie uit S. spontaneum ontstaan zou- 
den zijn, zou deze mutatie gepaard gegaan moeten zijn met een 
verlies van ongeveer 20 chromosomen in de vegetatieve cellen. Voor 
een ontstaan van de dikke tropische suikerrietvariëteiten uit S. spon- 
taneum zou men zich een verlies van 32 chromosomen moeten voor- 
stellen. Dergelijke verminderingen in het aantal chromosomen zijn 
niet aanneembaar, vooral niet voor S. officinarum, waarbij in de tal- 
rijke, in habitus sterk van elkaar afwijkende vormen steeds precies 
32 chromosomen minder aanwezig zijn dan bij S. spontaneum. Men 
kan zich wel denken, dat dochterindividuen eenige chromosomen 
minder bezitten dan hunne ouders, als gevolg van kleine onregel- 
matigheden in de reductiedeeling bij die ouders. Hierboven werd 
met de mogelijkheid rekening gehouden, dat Chunnee en Ruckree 
zoo zouden zijn ontstaan uit een soort, die 96 chromosomen in de 
vegetatieve cellen bevat. RosENBErG f) meent, dat de drie-chro- 
mosomige C'repis-soorten uit de vier-chromosomige zouden zijn ont- 
staan, doordat bij de laatste in de pollen- en embryozak-moedercel- 
len de paring van twee chromosomen soms uitgebleven zou zijn, 
waardoor in die moederecellen 3 chromosomenparen en 2 ongepaarde 
chromosomen aanwezig zouden zijn geweest. Doordat soms de twee 
ongepaarde chromosomen in hun geheel naar één pool getrokken 
konden zijn, zouden in één dochterkern 5, in de andere dochterkern 
3 chromosomen terechtgekomen zijn. Het resultaat zou zijn, dat 
J- en 5-chromosomige pollenkorrels en embryozakken zouden ont- 
staan, naast 4-chromosomige. Indien een 3-chromosomige sperma- 
kern een 3J-chromosomige eicel zou bevruchten, zou een dochterin- 
dividu ontstaan, dat haploid 3 chromosomen bezit. Bij de 3-chromo- 
somige Crepis Reuteriana komen dergelijke onregelmatigheden vaak 
voor. Hij schrijft hierover : „Solche Unregelmässigkeiten sind nun 
keineswegs eine Seltenheit bei’ C. Reuteriana. Von 60 in bezug auf 
Chromosomenzahl untersuchten Kernen waren 15 4- resp. 2-chromo- 
somig, also etwa 30%! (bedoeld is waarschijnlijk 25°). Auch unter 
1) O0. RoserperG. Chromosomenzahlen und Chromosomendimensionen in der 
Gattung Crepis. Arkiv för Botanik K. Svenska Vetenskapsakademien Band 15 
No. 11 1918, 
