82 
Saccharum officinarum kiemcellen met van het getal 40 afwijkende 
aantallen chromosomen fertiel kunnen zijn; aangezien echter kiem- 
cellen met verschillende chromosomengetallen bij Hieracium-soorten 
wel fertiel kunnen zijn, moet men met de mogelijkheid rekening 
houden, dat dit ook het geval kan wezen bij Saccharum officinarum. 
Bij zijn onderzoek over de deugdelijkheid van het pollen vond 
Jeswier, dat de pluimen van Bandjermasin hitam slechts zeer wei- 
nig pollen opleverden; een deel der helmknoppen bleef gesloten. 
Van de pollenkorrels was 50 % zetmeelhoudend en van normaal 
uiterlijk; de andere pollenkorrels waren zeer klein gebleven en had- 
den dikwijls den vorm van de cellen uit de tetraden behouden, ter- 
wijl ze geheel inhoudloos waren. 
Bij Ardjoeno vond hij daarentegen, dat alle helmknoppen open- 
den en zeer veel pollen vrijkwam, waarvan 80 à 90 °/% zetmeel bevatte. 
Bij zelfbestuiving geeft Ardjoeno steeds veel nakomelingen, Ban- 
djermasin hitam zeer weinig. Onderzoekt men de mierosporogenese 
bij Ardjoeno, dan vindt men weinig onvolledige reductiedeeling, bij 
Bandjermasin hitam vindt men uitsluitend onvolledige reductiedee- 
ling. Het is mogelijk, dat deze onvolledige reductiedeeling bij Ban- 
djermasin hitam ten gevolge heeft, dat zeer veel pollenkorrels ont- 
staan, waarin chromosomencombinaties voorkomen, die de levensvat- 
baarheid van den gametophyt of de fertiliteit van de mannelijke ge- 
neratieve kernen geheel uitsluiten, terwijl dit in veel mindere mate 
het geval is bij Ardjoeno, waarbij de reductiedeeling gewoonlijk een 
veel regelmatiger verloop heeft. Aangezien het zeer goed mogelijk 
is, dat ook andere factoren bestaan, die de pollensteriliteit veroor- 
zaken, zal men pas na een onderzoek van vele jaren aan zeer veel 
variëteiten tot het al of niet bestaan van een verband tusschen de 
wijze van verloop van de reductiedeeling en de fertiliteit kunnen 
besluiten. Daarbij komt nog, dat de pollen-fertiliteit bij sommige 
suikerrietsoorten in verschillende jaren uiteen kan loopen. 
Groen Duitsch Nieuw Guinea levert bij zelfbestuiving naast 
normale typen vele sterk afwijkende typen op, die zeer korte leden 
bezitten. Men kan zich afvragen of deze afwijkende planten het 
product waren van versmelting van gameten met afwijkend chro- 
mosomengetal. Het onderzoek hierover zou loopen over een groot 
aantal planten met normalen en abnormalen habitus. Vele van deze 
planten zouden ongetwijfeld niet bloeien en daarom voor onderzoek 
uitgeschakeld moeten worden, daar dit niet aan somatische kernen 
verricht kan worden. Een dergelijk onderzoek zal daardoor zeer 
