HOOFDSTUK V. 
DE CYTOLOGIE VAN ANDERE SOORTSBAS- 
TAARDEN IN VERBAND MRT DIE VAN 
HET GESLACHT SACCHARUM. 
In de literatuur zijn geen gevallen bekend, waarbij bastaarden 
met een hooger chromosomengetal door kruising ontstonden op die 
wijze, welke door mij verondersteld wordt voor de in het vorige hoofd- 
stuk behandelde soortsbastaarden van het geslacht Saccharum. Door 
_ErnNsr wordt in zijn boek: „Bastardierung als Ursache der Apogamie 
im Pflanzenreich” de volgende indeeling gegeven van de bastaarden : 
Groep 1. Bastaarden, waarvan in de diploide phase het chromo- 
somengetal gelijk is aan de som der chromosomengetallen der beide 
vereenigde gameten. Deze groep verdeelt hij verder in: 
d. bastaarden, ontstaan uit gameten met gelijk chromosomengetal 
of iso-diploide bastaarden ; 
b. bastaarden, ontstaan uit gameten met verschillend chromosomen- 
getal of hetero-diploide bastaarden. 
Groep 2. Bastaarden, waarvan het chromosomengetal gelijk is 
aan de som der diploide chromosomengetallen der ouders of tetra- 
ploide bastaarden. 
Bastaarden met een iso-diploid chromosomengetal bezitten in 
hunne haploide phase over het algemeen een chromosomengetal, dat 
gelijk is aan het haploide chromosomengetal der beide ouders. Ge- 
woonlijk ontbreken ongepaarde chromosomen in de prophase van 
de deeling der gonotokonten. Zoowel fertiele als steriele vormen 
komen onder deze bastaarden voor. 
Bij de hetero-diploide bastaarden kunnen zich meerdere geval- 
len voordoen: 
Te. Chromosomenparing in de gonotokonten blijft geheel uit. 
Dit is door Frau Haase-BesseLL |) gevonden bij de bastaarden 
tusschen Digitalis purpurea en Digitalis lutea, welke respectievelijk 
1) GERTRAUD HAASE-BEsSELL. Digitalisstudien I. Zeitschrift f. ind. Abst. u. Verer- 
bungslehre Bd. XVI 1916, 
