06 
schritt folgen sollte und in den an den Polen angelangten Chromo- 
somen gewöhmnlich nur angedeutet ist. 
Solche Gebilde sind sehr charakteristisch für meiotische Teilun- 
gen wo Gemini und ungepaarte Chromosomen gleichzeitig auftreten 
und die letzteren im Áquator zu liegen kommen. In Drosera obo- 
vata waren sie nicht so deutlich zu sehen, weil hier die ungepaarten 
Chromosomen meistens ausserhalb dem Áquator, oft in der Nähe 
der Pole gelagert waren.” 
Ook in het geslacht Oenothera zijn eytologische onderzoekingen 
verricht over bastaarden tusschen soorten met verschillende chromo- 
somengetallen. Men heeft in dit geslacht kruisingen verricht tusschen 
soorten, die diploid 14 chromosomen bezitten, eenerzijds, en de mu- 
tant Oenothera gigas met 28 diploide chromosomen, anderzijds; ver- 
der tusschen O. lata, die diploid 15 chromosomen bezit, en 0. gigas. 
Zeer veel bastaarden, uit deze kruisingen ontstaan, bleken steriel 
te zijn. Betrekkelijk weinig fertiele bastaarden werden verkregen. 
Over de bastaardeering tusschen 0. gigas en de andere Oenothera- 
soorten schrijft De Vriest): „Die Bastardierungen gelingen in der 
Regel schwierig, und die Hybriden sind fast ausnahmslos entweder 
durchaus, oder doch nahezu steriel.” 
Cytologisch onderzocht zijn bastaarden tusschen O. Lamarckiana 
en O. gigas, verder die tusschen O. lata en O. gigas. Deze onder- 
zoekingen hebben zeer verschillende uitkomsten opgeleverd. 
Geerts ?) bericht, dat in de prophase der reductiedeeling bij deze 
bastaarden 7 Gemini en 7 ongepaarde chromosomen voorkomen. Tot 
de vorming der tetradekernen zouden meestal slechts van Gemini 
afkomstige chromosomen bijdragen, terwijl de chromosomen, die in 
de heterotypische deeling univalent gebleven waren, dwergkernen 
zouden vormen. Bij een individu uit de tweede generatie van de 
kruising O. gigas X 0. Lamarckiana vond hij 14 chromosomen ; 
de chromosomen, die in de diakinese ongepaard waren, zouden dus 
te gronde gaan. 
Mrss Lurz 3) is echter tot andere resultaten gekomen. Zij vond 
bij 53 individuen van de tweede generatie (49 O. lata X O0. gigas 
en 4 O0. Lamarckiana X 0. gigas) zeer verschillende chromosomen- 
getallen, waaruit dus zou blijken, dat de univalente chromosomen 
soms wel, soms niet in de tetradekernen zouden worden opgenomen. 
1) Hveo pe Vries. Gruppenweise Artbildung. Berlin Borntraeger. 1913 pag. 176. 
2) J. M. Geerts, Cytologische Untersuchungen einiger Bastarde von Oenothera 
gigas. Berichte der Deutschen Botanischen Gesellschaft. Bd. 29. 1911, pag. 160. 
3) ANNE M. Lurz. Triploid Mutants in Oenothera. Biol. Centralblatt XXXII 1912, 
