07 ' 
Bij 52 individuen van de eerste generatie van de kruising 
0. lata XO. gigas vond zij echter reeds de volgende chromosomen- 
getallen : 
aantal ehromosomen 15 A 2 93 20) 30 
aantal individuen 2 16 25 6 2 Á 
Het ehromosomengetal 15 zou volgens haar verklaard kunnen 
worden door apogame ontwikkeling van een niet gereduceerde kiem- 
cel; de getallen 29 en 30 (2) door bevruchting van een ongeredu- 
ceerde vrouwelijke kiemeel door een gereduceerde mannelijke. 
Miss Lurz vond dus, dat bij kruising van O. lata met O. gigas 
bastaardindividuen kunnen ontstaan, die een chromosomengetal ver- 
toonen, dat hooger is dan de som der haploïde chromosomengetallen 
der ouders. De oorzaak hiervan zou zijn, dat bij de vorming van 
deze individuen een diploide gamete van de eene oudersoort zich 
vereenigt met een haploide gamete van de andere oudersoort. 
SrToMPs 1) kon hetzelfile aantoonen voor indiviluen van de zoo- 
genaamde Oenothera hybrida Hero. Deze individuen bezaten 21 chro- 
mosomen in hunne vegetatieve kernen en waren ontstaan door krui- 
sing van soorten, welke haploid 7 chromosomen bezaten. Deze in- 
dividuen zouden volgens Sromrs 2) ontstaan zijn uit versmelting 
van een normale gameet met een, die als gevolg van gigas-mutatie 
een verdubbeld ehromosomengetal bezat. 
Vormen, waarbij tijdens de deeling der gonotokonten univalente 
ehromosomen naast bivalente voorkomen, zijn verder nox door 
Täcknorm >) gevonden bij het geslacht Rosa. Naast soorten, die 
tijdens de diakinese 7, 14 en 2l chromosomenparen bezitten, ko- 
men er andere voor, die naast 7 bivalenten 7, 14, 21 en 28 univa- 
lente chromosomen bezitten. De laatste zouden alle opgevat kunnen 
worden als bastaarden tusschen soorten met verschillend chromo- 
somengetal. TäcknoLMm vond verder, dat bij rozen, die zich steeds 
apogaam voortplanten, de univalente chromosomen in veelvouden 
van 7 bewaard bleven; dit was niet het geval met rozen, die zich 
langs sexueelen weg voortplanten. 
Het gedrag der univalente chromosomen bij Rosa komt in zoo- 
verre overeen met dat van Saccharum, dat ook hier in de meta- 
phase der heterotypische deeling de univalente chromosomen aan 
1) Tu, J. Stones. Die Entstehung von Oenothera gigas. Berichte der Deutschen 
botanischen Gesellschaft. Bd. 30 1912, 
2) Tu. J. Sromes. Veber den Zusammenhang zwischen Statur und Chromoso- 
menzahl bei den Oenotheren. Biol. Centralblatt 1916, pag. 157. 
5) G. Täcknorm. On the Cytology of the Genus Rosa. A preliminary note. 
Svensk Botanisk Tidskrift 1920, pag. 300, 
