104 
zu prüfen, ob nicht in allen Fällen dieselbe oder ähnliche Ursachen 
dieselbe Folgeerscheinung auslösen” 
Enrsr wil dus behalve de tetraploide bastaarden, ook een deel 
der apogame planten rangschikken tot de bastaarden met verhoogd 
chromosomengetal. Hij vraagt zich verder af‚ of niet door dezelfde 
of overeenkomstige oorzaken verhooging van chromosomengetal bij 
apogame planten, tetraploide bastaarden en mutanten plaats heeft 
gehad. 
Van de bovengenoemde Saccharum-bastaarden leek het mij toe, 
dat ze ontstaan moesten zijn uit een bevruchting, waarbij een di- 
ploid aantal chromosomen van S. officinarum samengekomen is met 
het haploide aantal chromosomen van S. spontaneum. Deze bastaarden 
zouden dus triploid zijn en omdat ze uit gameten met verschillend 
chromosomengetal zijn ontstaan, zou ik hen overeenkomstig de no- 
menclatuur van ERNsT hetero-triploid willen noemen. Tri- 
ploide bastaarden, door kruising uit diploide soorten met verschillend 
echromosomengetal verkregen, waren tot nogtoe onbekend. Wel kent 
men triploide Oenotheramutanten en bastaarden, uit ouders met 
gelijke diploide chromosomengetallen ontstaan. Van deze Oenothera- 
bastaarden en -mutanten heeft men tot nogtoe steeds gemeend, dat 
zij ontstaan moesten zijn door versmelting van een diploide gameet 
met een haploide gameet. Bij onze Succharum-bastaarden is dit 
zeker niet het geval. In de veronderstelling, dat werkelijk gelijke of 
overeenkomstige oorzaken de chromosomenvermeerdering bij deze 
Oenothera-mutanten en bij de Saccharum-hybriden bewerkstelligd 
hebben, hetgeen niet zeker is, zou men nu ook van de triploide 
Oenothera-mutanten kunnen denken, dat zij uit versmelting van ha- 
ploide gemuteerde gameten ontstaan zijn. 
ErNsr acht verdubbeling van het chromosomengetal zoowel M0- 
gelijk als gevolg van versmelting van diploide gameten als door 
verdubbeling van het chromosomengetal in de bevruchte eicel. Over 
deze verdubbeling schrijft hij: 4) 
„Nichts scheint mir nun näher zu liegen, als den Anstoss für 
die Abnormalität der Keimkernbildung und -teilung gegeben zu se- 
hen im heterogenen Charakter der zur Vereinigung kommenden 
Gametenkerne. Vorgänge der Bastardierung sind in der Aszendenz 
der fertilen tetraploiden P. Kewensis erwiesen, für Primult sinensis 
gigas und Oenothera Lam. gigas nicht ausgeschlossen und für die 
apogamen Pflanzen durch unsere Arbeitshypothese angenommen. 
1) A. Erxsr. Bastardierung als Ursache der Apogamie im Pflanzenreich, pag. 356. 
