109 
dere chromosomengetallen zich overeenkomstig gedragen, —en tot 
nogtoe is de waarschijnlijkheid zeer groot — dan zal hiermede de 
splitsing van chromosomen in de zygote bewezen zijn. Dit zal dan 
tevens een groote steun zijn voor de theorie van- WiNae. Nu kan 
wel reeds gezegd worden, dat het haploide chromosomengetal het 
theoretische getal 68 zoozeer nadert, dat de triploidie dezer bast- 
aarden zeer waarschijnlijk is. 
Steeds is bij de kruising tusschen S. officinarum en S. spontaneum 
de eerste soort als moeder gebruikt. Het is onbekend, of de reci- 
proke kruising mogelijk is. Zeer zeker zal een dergelijke kruising met 
moeilijkheden gepaard gaan, doordat het pollen van S. spontaneum 
veel meer fertiel is dan dat van S. officinarum. Castratie is dus 
zonder twijfel noodzakelijk. Ingeval deze kruising gelukt, zal het in- 
teressant zijn het chromosomengetal dezer bastaardindividuen na te 
gaan. Uit het chromosomengetal zou men na kunnen gaan, of hierbij 
ook de S. efficinarum-echromosomen overlangs splitsen of alle chro- 
mosomen overlangs splitsen, terwijl men als derde mogelijkheid nog 
zou kunnen veronderstellen, dat dan de S. spontanewm-chromosomen 
een splitsing uitvoeren. Zou men een ander aantal chromosomen 
vinden dan zou men tevens kunnen nagaan, of hiermede ook een 
andere habitus der bastaardindividuen samengaat. 
Het interessante gedrag der bastaarden tusschen S. officinarum 
en S. spontaneum maakt een uitgebreid onderzoek dezer bastaarden 
zeer gewenscht. De mogelijkheid bestaat natuurlijk, dat sommige 
dezer bastaardindividuen zich eytologisch anders gedragen. Van vele 
vormen van het geslacht Saccharum is nog niets bekend over het 
chromosomengetal en het is natuurlijk niet uitgesloten, dat bastaar- 
den van deze vormen diploid of tetraploid zullen blijken te zijn. 
Aan bastaarden uit het geslacht Saccharwm is waarschijnlijk te 
bepalen, of de meening van ERNsT en WINGE, dat vormen met hoo- 
ger chromosomengetal door kruising kunnen ontstaan uit vormen 
met een lager aantal, gegrond is. 
