204 
vezelstof zal dan gepaard gaan met minder suiker; minder vezelstof 
met meer suiker. En dit is ook, wat wij vrij geregeld waarnemen 
in de practijk; de gevallen zijn dan niet altijd zoo gemakkelijk 
vergelijkbaar als het hierboven aangegevene, dat geschematiseerd 
is, maar wel gaat in het algemeen de regel op, dat bij ongeveer 
vergelijkbare omstandigheden de som van vezelstof en suiker con- 
stant is, en dus stijging van den eenen factor daling van den anderen 
ten gevolge heeft. Gaan we na, wat er gebeurt bij stijging van 
de bemesting. We beginnen onder het optimum; bij meer mest 
stijgt en riet- én suikerproduct, omdat door den meerderen mest 
een grooter assimileerend oppervlak ontstaat en dit meer orga- 
nische stof kan vormen. Nu komen we boven het optimum; het 
groene oppervlak blijft hetzelfde; het wordt wel door snellen groei 
vlugger opgeheven, maar grooter wordt het niet in vergelijking 
met den optimum toestand. In dien groeienden stengel wordt ve- 
zelstof vastgelegd, waardoor minder organische stof voor suiker 
beschikbaar blijft; m. a. w. het rendement wordt lager en het 
totaal product stijgt niet meer. Bij een mislukten tuin, een tuin 
dus, waar het riet abnormaal kort blijft, waar dus weinig organi- 
sche stof afgezet is als vezelstof, zal het rendement dikwijls hoog 
zijn. Evenwel kan zich ook het volgende geval voordoen. Het riet 
kan zoo sterk lijden, dat het geheele organisme ongunstig beïnvloed 
wordt, zoodat naast een gebrekkige vezelstofvorming ook een slech- 
te suikerafzetting plaats heeft; dit geval komt evenwel in vergelij 
king met de eerst beschreven gevallen veel minder voor. Het ge- 
wone type mislukte tuin dus is een tuin, waarvan het riet zoo kort 
gebleven is, dat het rietgewicht uiterst laag is en het hooge rende- 
ment niet in staat is dit lage rietgewicht te compenseeren. Behalve 
door de geringe lengte wordt het rietproduct dan bovendien nog 
gedrukt door een te gering aantal stokken, terwijl veelal ook de 
bladontwikkeling schaarsch is, en dus de totaal verzamelde hoeveel- 
heid organische stof ook al gering is. Zulke gevallen doen zich b.v. 
voor bij tuinen, die door bandjir geleden hebben, in hun jeugd bui- 
tengewoon door droogte geleden hebben, een buitengewoon armen 
bodem hebben enz. Ook kan de beperkingYan de vezelvorming door 
andere omstandigheden teweeggebracht worden; wanneer men b.v. 
dicht plant of door bemesting een zeer sterke uitstoeling krijgt, kan 
het stokkenaantal zoo groot worden, dat de stokken individueel zich 
niet behoorlijk kunnen ontwikkelen en dun blijven, dus een groei- 
stoornis ondergaan als het ware, en dit kan dan weer rendements- 
| 
| 
