207 
nl. ongeveer eind Augustus de grondvochtigheid zoodanig vermin- 
dert, dat het riet, hoewel nog tamelijk goed staande, plotseling sterk 
uitdroogt en niet verder rijpt; zeer typisch treedt dit op in de 
Sidhoardjo-delta; de latere 247 B-tuinen gaan daar op verschillende 
ondernemingen, b.v. op Poppoh, op Boedoeran, begin September 
bijzonder snel achteruit, zooals ons herhaaldelijk uit cijfers bleek. 
Men zou verwachten, dat met het langzaam verminderen van het 
vochtgehalte van den grond ook geleidelijk de achteruitgang in riet- 
gewicht zou plaats hebben. Dit is niet zoo. Vermoedelijk moet men 
zich de zaak zoo voorstellen, dat de plant tot op een bepaald vocht- 
gehalte in staat is nog water op te nemen; wordt die grens over- 
schreden, doordat juist op zware gronden de capillairg toevoer van 
diepere lagen ophoudt, dan staat voor de plant ook plotseling de 
wateropname stil. Uit al deze feiten blijkt naar onze meening vol- 
doend, dat in het algemeen gesproken een vroege maaltijd minder 
risico oplevert dan een late; er zijn natuurlijk van die gezegende 
fabrieken, waar de gronden in zoo’n gunstigen vochtigheidstoestand 
blijven, dat eigenlijk nooit verdroging optreedt en waar dus de soor- 
ten met een lange levensperiode heel laat gemalen kunnen worden. 
Ik noem b.v. Gondang Lipoero en enkele andere Djocja-fabrieken. 
Ook de mooie Slamatgronden van Banjoemas hebben nooit verdro- 
gend riet, maar door het ontbreken van een echte droge periode 
ondervindt de rijping daar weer bezwaren. 
In het voorgaande hebben wij eenige opmerkingen gemaakt 
over het oogsten en den maaltijd in verband met de algemeene 
physiologische beginselen, waarop de suikervorming berust. In de 
volgende hoofdstukken zal speciaal nagegaan worden, hoe men de 
rijping van het riet kan vervolgen en hoe deze meer in Ee onder 
invloed der uitwendige omstandigheden staat. 
B. Rijpheidsbepalingen 
De rietplant levert ons hare assimilatieproducten grootendeels 
in den vorm van vezelstof en suikers. Voor de industrie is het be- 
langrijkste punt het grootste quantum rietsuiker af te scheiden uit 
dit totaal assimilaat. Steeds wordt een zeker percentage van het 
totaal assimilaat, dus ook van het rietgewicht, als rietsuiker in de 
plant gevormd; de totaal te verkrijgen hoeveelheid rietsuiker wordt 
dus aangegeven door het product 
rietgewicht X rendement, 
want het rendement geeft aan, hoeveel suiker op 100 rietgewicht te 
