dat wil dus zeggen, dat in iederen stoel een mooie stok uitgekozen 
wordt, | 
Wat betreft het onderzoek der monsters is MULLER voN CZERNICKI 
tot het inzicht gekomen, dat de processen, die volgens WeNrT plaats 
vinden in den rijpenden stengel, slechts vervolgd kunnen worden 
door verschillende deelen van dien stengel apart te analyseeren: 
analysen van stukjes van 2 à 3 rossen waren niet wel uitvoerbaar, 
dus ging MurLER over tot een vereenvoudiging: hij verdeelde den 
stengel in 10 deelen. De analysecijfers werden in beeld gebracht, 
en hoofdzakelijk op het’ verloop dezer lijnen werd een oordeel uit- 
gesproken over den rijpingstoestand. In het algemeen bleek het, dat 
elke convergentie rijping, elke divergentie achteruitgang beteekende; 
elke snijding der lijnen wees op een verandering in de onderlinge 
verhouding der deelen en was dus een sein om speciaal te letten op 
mogelijken achteruitgang. Werkelijk geldt bijna alles, wat Murrer 
daaromtrent opmerkt, ook nu nog. 
In 1911 is er nog een artikel van HAZEWINKEL f) verschenen, 
dat wij later zullen bespreken. 
De practijk heeft dus een vorm gevonden, die geschikt is voor 
toepassing in het groot. Zij heeft bijna altijd de 10-deeling verlaten 
en is meestal overgegaan tot een 3-deeling. Voor zoover ons bekend 
is, paste tot voor kort alleen de Factorij de 10-deeling nog toe. Zij 
werd in campagne 1919 op de sf. Modjoagoeng vergeleken met de 
J-deelige methode door Dr. P. L. Lour ?), die aan de hand van 
een groot aantal grafieken terecht tot de conclusie komt, dat in zijn 
voorbeelden „een verdeeling van het monster in tien deelen abso- 
laut overbodig is geweest” 5). 
Op één fabriek is weleens tijdelijk 5-deeling bij wijze van 
proef gebruikt; en zoo zullen er nog wel meer kleine variaties zijn. 
Wij willen nu eerst nog eens het principe der verdeeling be- 
spreken, daarna de beste wijze van verdeeling. 
Ter illustratie van de fraaie resultaten, die men met de 10- 
deelingsmethode verkrijgt, voeg ik hier een paar graphische voor- 
stellingen in van cijfers, die met deze methode aan het Proefstation 
te Pasoeroean verkregen werden. De dikke lijnen geven het suiker- 
1) J, J, HAZEWINKEL. Het verloop van het rijp worden van het riet en een moge- 
lijk verband tusschen molenarbeid en rijpingssnelheid van het riet (speciaal voor 
No. 100), Archief voor de Java Suikerindustrie, deel 19, 1911 blz. 252, 
2) Dr. P.L, Lonr. Kan bij Rijpheidsbepalingen volstaan worden met de drie- 
deelige analyse? Archief 1920, pag. 980. 
3) Le. pag. 991. 
