264 
veilig besluiten, dat de verschillen in gewicht in geen geval groot 
zijn. Men krijgt den indruk, dat de laat geplante tuinen practisch in 
gelijken toestand den Westmoesson ingingen en ongeveer evenveel 
riet maakten: in tijdstip van bloei was ook weinig verschil waar te 
nemen. Van de proef in 1913/1914 waren de gewichten zoo onregel- 
matig, dat ze niet bruikbaar waren. 
Het verloop der rijpingslijnen verschilt niet essentieel van dat 
der practijkvooranalysen; de zeer late tuinen September tot Decem- 
ber gaven ook daar meestal analysereeksen, die veel lager begon- 
nen naarmate de plantdatum later viel. 
Noch hier, noch in de practijkecijfers is een aanwijzing te vin- 
den, dat later geplante tuinen door hooger rendement een tekort 
aan rietgewicht zouden compenseeren. 
Integendeel ziet men op Gempolkrep bijna algemeen, dat de- 
later geplante tuinen in rendement achterblijven bij de vroeger ge- 
plante, vooral voor zoover 100 POJ betreft. 
HOOFDSTUK V. 
De verschillen in suikergehalte tusschen onder-, midden- 
en bovengedeelte. 
Reeds in een vorig hoofdstuk besprak ik een andere grootheid, 
die een inzicht kan geven in het verloop der rijping in de plant, 
nl. het verschil tusschen de 3 deelen van den stengel. De driedee- 
lingsmethode berust eigenlijk geheel op het bestaan dezer verschil- 
len; het is dus te verwachten, dat de bestudeering ervan typische 
kenmerken voor het rijpingsproces op moet leveren, als de driedee- 
lingsmethode werkelijk een goede methode is. De bewerking van het 
materiaal had op volkomen dezelfde wijze plaats als voor het sui- 
kergehalte van den geheelen stengel; bij de critische bespreking van 
die methode werden eenige opmerkingen gemaakt, die grootendeels 
ook gelden voor het werken met de gemiddelde verschillen. 
Bezien we eerst weer het materiaal van Remboen, dan blijkt in de 
eerste plaats, dat er een groote gelijkvormigheid bestaat tusschen de 
verschillende jaren. Ik beeld hier de jaren 1911 —1917 af in Fig. 25—33; 
1917 is hiervan het vochtigste jaar; ’12 en ‘13 zijn de droogste en 
lijken veel op elkaar, ’14 ligt er tusschenin en kenmerkt zich door 
den zeer geleidelijken overgang van Westmoesson tot Oostmoesson. 
De algemeene indruk uit deze stellen lijnen, die het verschil 
in Rendement voorstellen, is wel, dat in hoofdzaak 100 POJ en 247 B 
een gelijk verloop vertoonen. Toch zijn er op Remboen wel verschillen 
