S.G. van het weefsel. Het S.G. van het sap stijgt voortdurend bij 
rijpend riet; dat van het weefsel is in sterke mate: afhankelijk van 
uitwendige omstandigheden, omdat het afhangt van de krimping en 
uitzetting van het riet, die beide weer sterk afhankelijk zijn van den 
vochtigheidstoestand. Op blz 641 Le. vinden we de conclusie: „In elk 
opzicht schijnt integendeel de gevolgtrekking gewettigd, dat de po- 
gingen, om direct verband te leggen tusschen het soortelijk gewicht 
en de rijpheid resp. snijdbaarheid van het riet, uit den aard der 
zaak tot mislukking gedoemd zijn”. Maar wel meent de schrijver, 
dat men het S.G. zal kunnen gebruiken als hulpmiddel bij het 
bepalen van het maximum rietgewicht. Daarvoor moet echter eerst 
uitgemaakt worden, uit hoeveel stokken een monster moet bestaan 
om een goed gemiddelde te geven. Deze proeven zijn door den 
schrijver aangezet, zoodat wij mogen hopen over niet te langen tijd 
het resultaat dier onderzoekingen in dit tijdschrift te zien ver- 
schijnen. 
De administrateur van Randoegoenting, de Heer H.V. Apam, 
deelde in Maart 1918 een en ander over zijne proeven mede op een 
vergadering van de Technische vereeniging van geëmployeerden van 
suïikerfabrieken in de residentie Soerabaja te Modjokerto. Het ver- 
slag dezer vergadering is verschenen in den Jen bundel „Voordrachten” 
dezer vereeniging. Het voornaamste resultaat, waartoe de Heer ApAMm 
gekomen was, bestond hierin, dat 1% daling van het S.G. overeen- 
kwam met 10% achteruitgang in rietgewicht, waaruit dus volgt, van 
hoeveel belang een daling van het S.G. is; maar dat deze daling 
grootendeels te wijten was aan serehziek riet, want dat gezond riet 
meestal niet in S.G. achteruitgaat, wat klopt met de waarnemingen 
van Dr. SCHMUTZER; de achteruitgang zou dus een soort controle zijn 
op het voorkomen van ziek riet en bovendien een aanwijzing zijn 
om dit eerder te oogsten. De hoofdindruk was, dat het S.G. als een 
soort controle kan dienen op feiten, die ook op andere wijze vast 
te stellen zijn; de achteruitgang in rietgewicht wordt eenigszins in 
cijfers vastgelegd. Ook deze onderzoeker wenscht de S. G.-bepaling 
naast de sapanalyse toe te passen, maar hecht er toch meer waarde 
aan dan Dr. ScHMUurzeER, omdat hij in de daling van het S.G. een 
waarschuwing tot snel oogsten ziet. Uit de onderzoekingen van Dr. 
SCHMUTZER volgde, dat bij normaal riet het S.G, steeds steeg; wan- 
neer dus werkelijk een duidelijke achteruitgang geconstateerd wordt, 
moet men aannemen, dat het riet niet een weinig achteruitgaat 
(want dan zou het S.G. op hetzelfde peil blijven) maar dat het riet 
