17 
Bij de Juni-tuinen 100 POJ stijgt eerst het S.G. met de hoe- 
veelheid suiker, maar terwijl er nog meer suiker afgezet wordt, daalt 
het S.G. na 10/5. Nu zou dit een aanwijzing kunnen zijn, dat het 
riet plotseling begon te verdrogen, maar in het algemeen was die 
kans in eind Mei 1917 gering, en bovendien is dit ook niet waarge- 
nomen op de onderneming, wat natuurlijk wel het geval geweest 
moest zijn, indien het feit zich werkelijk in het groot (12 tuinen) 
voordeed. De Juli-tuinen hebben hun hoogste S.G. op 20/5. terwijl 
het hoogste suikergehalte op 9/6 bereikt wordt. Daarna valt het S.G. 
geweldig, van 1,053 op 1,035, wat zou wijzen op een bijna volmaakt 
afsterven. Toch was hier niets van merkbaar. Eenige Juli-tuinen 
van 247 B vertoonen sterke schommelingen in S.G. ; merkwaardig 
is de stijging op het eind, terwijl het suikergehalte daalt. 
De conclusie op Gempolkrep is dan ook geweest, dat men voor- 
loopig nog geenerlei aanwijzing vond in het verloop der S.G.-cijfers. 
De op het Proefstation bepaalde cijfers hebben dit geleerd, dat 
men zeer goede rietsoorten kan hebben met een laag S. G. en om- 
gekeerd slechte met een behoorlijk S. G. Trouwens ook in de prac- 
tijk blijkt het, dat de beste en suikerrijkste soorten als EK 28 vol- 
strekt niet altijd het hoogste S. G. hebben. 
De bepaling van het S. G. kleven vele fouten aan, die voor de 
practische uitvoerbaarheid ook een belemmering zijn; zooals hierbo- 
ven bleek, liggen de verschillen meestal in de derde decimaal, wat 
erop wijst, dat de techniek vrij volmaakt moet zijn om betrouw- 
bare cijfers te krijgen. 
Wij hebben hier slechts een zeer kort resumé gegeven van 
hetgeen er op dit gebied verricht is; de zaak moest hier besproken 
worden, omdat wij hierin een der jongste pogingen zien om het 
probleem der rijpheidsbepaling vooruit te brengen, maar de onder- 
zoekingen zijn nog niet zoover gevorderd, dat ze zich leenen voor 
een goed doorwerkt overzicht. Het lezen van het artikel van Dr. 
SCHMUTZER kan ieder, die belang in dit onderwerp stelt, zeer wor- 
den aanbevolen. Onze algemeene conclusie omtrent de S. G.-bepa- 
lingen kan voorloopig zijn, dat ze een interessant studiemateriaal 
vormen, dat ons wellicht omtrent hetgeen in den rietstengel gebeurt 
belangrijke gezichtspunten kan openen, maar dat tot nogtoe de 
waarde voor de bepaling van het juiste oogenblik van oogsten nog 
zeer gering is en vermoedelijk ook gering zal blijven. 
Voorloopig zullen wij dus op een andere manier moeten trach- 
ten een indruk te krijgen, hoe het met het rietgewicht gaat. Want 
