aid 
Onder overigens vergelijkbare omstandigheden zal hoog rietge- 
wicht gewoonlijk gepaard gaan met een lager rendement, een lager 
rietgewicht met hooger rendement. Een gunstig jaar zal echter in 
vergelijking met een ongunstig jaar hooger rietgewicht en hooger 
rendement geven, omdat gunstige weersomstandigheden het riet 
gelegenheid geven beter uit te rijpen. Bijna altijd zal vroeg oog- 
sten minder risico opleveren dan later oogsten. 
In het tweede gedeelte worden meer speciaal de rijping en de 
rijpheidsbepalingen behandeld. In de eerste plaats is de monsterne- 
ming besproken. Het beste systeem is het op de tuinkaart volkomen 
vastleggen van de plaatsen, waar monsters genomen zullen worden 
„en het op die plaatsen, lang voordat de monsters onderzocht wor- 
den, met behulp van etiquetten aanwijzen van de te gebruiken 
stokken. De aanwijzing dezer stokken geschiedt dus volmaakt auto- 
matisch. Het is onverschillig, of de stokken van één of meer pollen 
afkomstig zijn. De betrouwbaarheid van deze methode is uitvoerig 
besproken. 
In Hoofdstuk III over het onderzoek der monsters wordt eerst 
bewezen, dat bemonstering van het rietgewicht practisch onmogelijk 
is en dat daarom de cijfers van het sap onze speciale aandacht ver- 
dienen. Daarna wordt betoogd, dat de 3-deeling der stokken de beste 
wijze van onderzoek is. Er wordt uitvoerig nagegaan, hoe deze me- 
thode zich ontwikkeld heeft en wat hare wetenschappelijke basis is. 
De verdeeling van den stengel in 10 deelen geeft mooie gegevens, 
maar is voor de practijk te omslachtig ; bij onderzoek van 2 deelen 
gaan de belangrijkste voordeelen van de verdeelingsmethode verlo- 
ren. De methode geldt niet alleen voor enkele rietsoorten; èn op 
physiologische gronden, én naar voorbeelden, aan de practijk ontleend, 
wordt betoogd, dat tusschen de rietsoorten geen principieel verschil 
bestaat. 
In hoofdstuk IV „Bewerking der vooranalyseresultaten” wordt 
eerst nagegaan, hoe men de cijfers der vooranalyseboeken het best 
kan samenvatten om een overzicht te krijgen van het aanwezige 
materiaal. Daarvoor worden de tuinen ondergebracht in groepen met 
dezelfde plantmaand. Uit de zoo verkregen cijfers ziet men, hoe de 
rijping afhankelijk is van de plantmaand; bij 100 POJ is deze af- 
hankelijkheid grooter dan bij 247 B; op de sf. Remboen komt zij 
beter uit dan op de sf. Gempolkrep. Ook het verloop der lijnen, 
die het gemiddelde suikergehalte aangeven, is voor beide onderne- 
mingen verschillend. Hieruit wordt de conelusie getrokken, dat rij- 
