koek, de porielengte en -diameter der koek, het aantal poriën per 
eenheid van oppervlak en door de viscositeit van het dispersie- 
middel. 
Het verband tusschen porielengte en koekdikte is zoodanig, dat: 
porielengte 
koekdikte 
Een maximum is niet goed aan te geven, hoewel de waarde 
van die verhouding meestal zal liggen tusschen 1 en 2. 
Berekeningen van de waarde dezer verhouding, gegeven gemid- 
delde vorm en grootte van de deeltjes der disperse phasen zijn zeer 
lastig uit te voeren en geven alleen bij zuiver bolvormige deeltjes 
de juiste waarden. 
Daar echter, zooals later zal blijken, deze constante in een an- 
dere constante overgaat, is de kennis van de grootte dezer verhou- 
ding voor ons van minder belang. Slechts moeten wij er den nadruk 
op leggen dat wij haar, gegeven een bepaald systeem van disperse 
phasen, als een constante beschouwen. 
Is nu van een porie de per tijdseenheid doorgestroomde hoe- 
veelheid dispersiemiddel bekend, dan is hieruit, uit het aantal po- 
riën per eenheid van oppervlak en uit het oppervlak de totaal 
doorgestroomde hoeveelheid te vinden. 
Nemen we de doorsnede der porie een cirkeloppervlak, dan is 
de doorgestroomde hoeveelheid, bij gegeven straal, lengte, viscositeit 
en constant drukverschil voor en achter de porie, te berekenen. 
Hiervoor geldt dan de bekende wet van PorsseuiLLeE, die zegt, 
dat de per tijdje dT doorgestroomde hoeveelheid dq gelijk is aan: 
Kales aT 4) 
817 
waarin P — P, — P, == het drukverschil voor en achter het filter 
r =de straal van de poriedoorsnede 
l =de porielengte 
minstens —={. 
n= de coëfficient van inwendige wrijving van het disper- 
siemiddel of wel de viscositeit 
T =de tijd 
q =de doorgestroomde hoeveelheid. 
Al dadelijk moeten wij nu onderscheid maken naar den aard 
van de disperse phasen. 
Deze kunnen namelijk zijn al of niet elastisch, en al of niet 
samendrukbaar. Ook is het mogelijk, dat de disperse phasen g gedeel- 
telijk de eene, gedeeltelijk de andere eigenschap bezitten. Hierbij 
