430 
het ouder worden van het blad wordt bij sorghum het ziektebeeld 
vaak onduidelijk en verdwijnt het soms geheel. Toen deze eerste 
strepenzieke plant in bloei stond, was daarbij dan ook van stre- 
penziekte niets meer te zien, maar na den bloei liep een der 
onderste oogen van den stengel uit en deze spruit was weer zeer 
duidelijk strepenziek. 
Sterk lijden onder de strepenziekte doen de sorghum-planten 
niet. Wel is er eenige vermindering in groeikracht waar te nemen, 
maar de zieke planten bloeien normaal en zetten niet merkbaar 
minder zaad dan de gezonde. 
Daar bij sorghum, wanneer de top is uitgebloeid, de zijoogen 
gaan uitloopen en deze siwilans zich gemakkelijk bewortelen, kan 
men bij dit gewas de strepenziekte gemakkelijk aanhouden, als men 
dit wenscht. Daar men echter in de practijk deze uitloopers niet 
voor de vermenigvuldiging benut, bestaat er geen gevaar, dat de 
ziekte in dit gewas stand houdt, want met het zaad bleek de ziekte 
bij sorghum niet over te gaan. De zaden van de eerste strepenzieke 
plant werden nl. uitgezaaid, maar zij hebben alle volkomen gezonde 
planten gegeven. 
Ook wat het vinden van strepenziekte bij onkruiden betreft, 
was ik in den Westmoesson 19211922 gelukkiger dan in het voor- 
afgaande jaar. In October 1921 vond ik in een bibittuin van DI 
52 in het Koeningansche in de nabijheid van strepenziek riet ook 
strepenziekte bij Panicum colonum (toeton) en in Januari 1922 vond 
ik in dezelfde streek in een strepenzieken aanplant van 1547 POJ 
talrijke gevallen van strepenziekte bij Panicum colonum en ook bij 
Paspalum sanguinale. Ook in de omgeving van Cheribon kon ik in 
den afgeloopen Westmoesson herhaaldelijk strepenziekte bij deze 
twee grassen opmerken, tot dusver echter nog enkel in de nabij- 
heid van strepenziek riet. Daar, waar geen riet in de nabijheid 
voorkwam, kon ik ook bij deze onkruiden geen strepenziekte vinden. 
Het ziektebeeld doet ook bij deze grassen zeer sterk denken aan 
het ziektebeeld bij riet, alleen is het minder scherp. Slechts bij de 
jonge bladeren is het verschil in tint tusschen de zieke en de 
gezonde plekken duidelijk, om bij het ouder worden van het 
blad minder sterk en ten slotte meestal zelfs geheel onzichtbaar te 
worden. 
Ook deze grassen lijden niet sterk onder de gevolgen der stre- 
penziekte. Duidelijke verschillen in groeikracht waren er tusschen 
de gezonde en de strepenzieke exemplaren niet waar te nemen. 
