431 
Allebei vermenigvuldigen zij zich in de natuur vegetatief, door- 
dat de aan den voet nederliggende stengels zich aan de knoopen 
gemakkelijk bewortelen. Zij bezitten echter geen overblijvende wor- 
telstokken en bij het bewerken van het veld wordt aan de vege- 
tatieve voortplanting een eind gemaakt. De opslag, dien men op een 
bewerkt veld na eenigen tijd weer kan waarnemen, is, voor zoo- 
ver ik dit nu kon nagaan, hoofdzakelijk uit zaad afkomstig. Wel 
kunnen afgeslagen stengelstukjes, waaraan nog een knoop en een 
knop aanwezig zijn, zich weer bewortelen en aan een nieuwe plant 
het aanschijn geven, maar voor zoover mijne ervaring nu reikt, 
schijnt dit toch niet veel voor te komen. 
In Januari 1922 nam ik ook een 10-tal gevallen van strepenziekte 
waar bij maïs, en wel in een aanplantje van maïs, dat ik begin No- 
vember in de nabijheid van mijn proeftuin had laten aanleggen. Er 
waren hier 8 bedden beplant met vroeg- en 8 met laat-rijpende maïs. 
Begin December liet ik in de helft der bedden van iedere soort 6 
weken oude, strepenzieke plantjes van EK 2 en DI 52 tusschen 
de maïsrijen planten en juist in deze bedden kwamen de gevallen 
van strepenziekte bij maïs voor, terwijl dit gewas in de bedden zon- 
der tusschenplanting van strepenziek riet volkomen gezond bleef. 
Het ziektebeeld is bij maïs wel eenigszins anders dan bij sui- 
kerriet. De lichte en de donkere vlekken zijn hier over het algemeen 
klein, waardoor het blad minder een gevlekt dan wel een gespikkeld 
voorkomen verkrijgt. Daarbij krijgen de lichte vlekken, die meestal 
veel lichter zijn dan bij riet, spoedig de overhand, zoodat men op 
de aangetaste bladeren soms nog maar enkele donkergroene stippen 
vindt op een van geel tot lichtgroen varieerend fond. De strepen- 
zieke maïsplanten waren meestal dan ook al in de verte aan de gele 
kleur der bladeren te herkennen. Ook bij dit gewas zag ik de ver- 
schijnselen der strepenziekte bij het ouder worden van de plant 
minder duidelijk en ten slotte soms zelfs geheel onzichtbaar worden. 
Dit was echter lang niet bij alle zieke planten het geval. Bij de 
meeste bleven de verschijnselen der strepenziekte tot de plant af- 
stierf duidelijk zichtbaar. Behalve het gevlekt zijn van de blad- 
schijven en in mindere mate ook van de bladscheeden, nam ik bij 
maïs geen verdere symptomen van strepenziekte waar. Een gestreept 
of gevlekt zijn van den stengel kon ik niet ontdekken, evenmin kon 
ik verkleuringen in het merg der stengels, zooals door KUNKEL wor- 
__den beschreven (19), bij mijn zieke planten waarnemen. Een groot 
verschil in groeikracht was er tusschen de gezonde en de zieke 
