440 
28 gedeeltelijk ziek te worden, terwijl bij de inspectie op 24/4 werd 
geconstateerd, dat in 5 hoezen alle EK 28-spruiten ziek wâren 
geworden, terwijl in 5 hoezen alle EK 28-spruiten geheel gezond 
waren gebleven. Verdere gevallen van strepenziekte deden zich hier 
bij riet niet voor. Bij de maïsplanten werden geen verschijnselen 
van strepenziekte opgemerkt. 
Serie D. Hierin kiemden alle EK 28-bibits met 19 gezonde en alle 
DI 52-bibits met 19 strepenzieke spruiten. 1 Februari werden in 
iedere hoes een paar takjes van Panicum colonum (toeton) bijgeplant. 
Deze takjes waren genomen van 10 pollen van toeton, die een paar 
dagen van te voren in potjes waren uitgeplant geworden. Deze potjes 
werden zoo geplaatst, dat geen strepenziek riet of gras in de nabij- 
heid voorkwam; en zij bleven tot het einde van de proef in obser- 
vatie, om na te gaan of daarbij ook strepenziekte optrad. Dit bleek 
niet het geval te zijn. De takjes, die in de hoezen werden uitgeplant, 
zijn dus stellig van gezonde toetonpollen afkomstig geweest. 
Deze serie diende eveneens om de mogelijkheid van een ver- 
breiding der strepenziekte door Aphis adusta na te gaan. Daarom 
werden 10 Februari in 7 hoezen eenige exemplaren van adusta, af- 
komstig van gezonde maïs, op de DI 52-spruiten overgebracht. Bij 
3 hoezen bleek de overbrenging overbodig, omdat hier adusta reeds 
aanwezig bleek te zijn. Blijkbaar was deze luis hier met de toeton 
ongemerkt ingebracht, hetgeen niet te verwonderen valt, daar toe- 
ton hier in het natte jaargetijde zoo algemeen met adusta is besmet, 
dat het moeilijk valt een takje zonder deze luis te vinden, terwijl 
door de verborgen levenswijze van dit insect een beginnende aan- 
tasting de aandacht gemakkelijk kan ontgaan. In 4 hoezen had daar- 
entegen de eerste overbrenging geen succes en werd zij 3/3 nog 
eens herhaald. 
Inspecties hadden plaats 2/3, 14/3, 22/3, 30/3, 4/4, 24/4, 4/5, 
13/5 en 31/5. 
Het riet bleek zich aanvankelijk goed te ontwikkelen; later trad 
bij meerdere spruiten van DI 52 en EK 28 groeistagnatie op; bij 
DI 52 was ten slotte geen enkele goed doorgroeiende spruit meer 
aanwezig. De toeton groeide eerst goed, maar op twee na alle planten 
stierven ten slotte onder de aantasting van de luis af. Met uitzonde- 
ring van hoes 6a vermenigvuldigde adusta zich overal krachtig op 
het gras, terwijl herhaaldelijk gevleugelde en ook wel ongevleugelde 
exemplaren op het riet werden aangetroffen. Kolonies van adusta 
werden ook hier niet op het riet opgemerkt, maar ongetwijfeld is 
