148 
het optreden van de ziekte beheerschen. Het is daardoor begrijpelijk 
geworden, waarom en hoe die factoren van invloed kunnen zijn, 
terwijl daardoor ook een verklaring is gevonden, hoe het mogelijk 
kan zijn, dat zij in sommige gevallen iedere uitwerking missen. 
Na de voorloopige vermelding van onze resultaten in ons jaar- 
verslag bereikte ons eenige malen de vraag: Komt Aphis adusta 
niet te zelden op het riet voor om bij de verbreiding van de ziekte 
een rol van beteekenis te spelen ? 
Hierop kan het antwoord luiden, dat wel is waar een aantasting 
van het riet door adusta niet vaak voorkomt, maar dat daarentegen 
de frequentie van deze luis op grassen in riettuinen groot genoeg 
is om de verbreiding der ziekte daaraan te mogen toeschrijven. 
Men meldde ons een geval van een ernstig optreden van stre- 
penziekte, waarbij men de aanwezigheid van adusta op riet noch 
op gras had kunnen vaststellen. Ook Dr. VAN HARREVELD spreekt 
van rietsoorten van het Chunneebloed, die plotseling voor bijna 
100% strepenziek worden, ook al is practisch geen gras en geen 
luis in den tuin te vinden. (Archief 1922 pag. 363). 
Het is echter de vraag, of het sterk optreden van de ziekte in 
deze gevallen een gevolg was van een verbreiding op groote schaal 
dan wel of dit aan het gebruik van voor een groot percentage ziek 
plantmateriaal moest worden toegeschreven. Vooral bij Chunneekrui- 
singen kunnen de ziektesymptomen op bladeren en stengels zoo on- 
duidelijk zijn, dat de selectie van gezond plantmateriaal uiterst 
moeilijk valt. Ook is het de vraag, of men in die gevallen den aan- 
plant wel van het begin af aan nauwkeurig waargenomen heeft. 
Gewoonlijk begint men toch pas op strepenziekte te letten, wanneer 
het eerste wieden en het inboeten afgeloopen zijn en schenkt men 
eerder geen aandacht aan het voorkomen van deze kwaal. Na het 
wieden is nu spoedig geen adusta meer in den tuin te vinden, ook 
al is dit insect van te voren talrijk op gras en riet aanwezig ge- 
weest. Daar er nu eenigen tijd verloopt tusschen de overbrenging 
der infectie en het zichtbaar worden van de ziektesymptomen op 
de bladeren, — KunNkeL geeft van alle onderzoekers den kortsten in- 
cubatietijd op en die bedraagt dan nog 12 dagen — is het best mo- 
gelijk, dat er van adusta niets meer valt te bespeuren op het tijd- 
stip, dat de verbreiding, die door dit insect plaats had, eerst goed 
zichtbaar wordt. 
Bij mijn infectieproeven zag ik ook de gezonde spruiten ziek 
worden, waarop geen kolonies van adusta gevonden werden en 
