452 
gelijk, dat een enkele maal van uit opslag van riet of van uit gras- 
sen veel besmetting bij maïs en sorghum voorkomt, maar in deze 
streken heb ik daarvan nog geen gevallen kunnen vinden. Maïs- en 
sorghumaanplantingen leveren dus hier geen gevaar op voor het 
in de nabijheid groeiende riet. Of soms niet een groote verhuizing 
van adusta naar het riet plaats heeft als op de maïs de voedings- 
voorwaarden voor dit insect ongunstig worden, durf ik niet zeg- 
gen. Ik acht het niet onmogelijk, dat gevallen van een epidemisch 
optreden van strepenziekte bij riet, als waarop Dr. VAN HARREVELD 
blijkbaar doelt en zooals ook LEpEBOER en ik bij ons vroeger on- 
derzoek te Pasoeroean waarnamen, met een dergelijke migratie ver- 
band houden. Deze zal dan echter meestal enkel gevaar ed 
als in het riet zelf strepenziekte voorkomt. 
„De streken, die voor het sterke optreden van strepenziekte 
berucht zijn, zooals Diëng en Tengger, zijn ook de streken met veel 
maïscultuur. 
Deze kwestie zal nog een punt van nader onderzoek uitmaken, 
terwijl ook nog verder zal dienen te worden onderzocht, waarop 
het verschil in gevoeligheid der verschillende suikerrietsoorten be- 
rust, want daarvoor is bij het verrichte onderzoek geen verklaring 
gevonden. Op een voorkeur van adusta voor de eene soort boven 
de andere berust, voor zoover mijne ervaring thans reikt, het ver- 
schil in gevoeligheid niet. Is de meerdere of mindere gevoeligheid 
nu een gevolg van een meer of minder gemakkelijk slagen van de 
infectie, of is de moeilijkheid om de gevoelige soorten strepenziekte- 
vrij te houden daaraan toe te schrijven, dat daarbij het geïnfecteerd 
zijn niet altijd tot uitwendig zichtbare symptomen leidt, waardoor 
de selectie van gezond plantmateriaal onzeker wordt? 
Nu we weten, hoe de ziekte zich verbreidt en hoe een gezonde 
plant tegen besmetting kan worden gevrijwaard, lijkt de oplossing 
van dit probleem niet meer zoo lastig als vroeger. 
Het is thans in de mode om bij de bestrijding van plantenziek- 
ten alle heil te zoeken in het kweeken van resistente soorten. Zeer 
zeker kan dit bij de bestrijding een belangrijk hulpmiddel zijn, maar 
wij moeten niet vergeten, dat het geen oplossing van de phytopatho- 
logische poblemen, maar enkel een op zij gaan daarvoor beteekent. 
Vroeg of laat zal een voortschrijdende cultuur die problemen toch 
weer op haar weg ontmoeten en voor een oplossing daarvan wor- 
den gesteld. Het voor strepenziekte en sereh zoo gevoelige Zwart 
Cheribon is als vroeg rijpende soort door het tegen die ziekte veel 
