482 
In 1917/18 was het riet op 30 November veel korter. Tijdens den 
tweeden Westmoesson groeide het zeer forsch. Van de uitstoeling 
ging 24% verloren; er bleven slechts 50100 stokken over. Dit wijst 
er wel duidelijk op, dat de groeivoorwaarden in dit jaar veel minder 
gunstig waren. Het kattiegewicht per meter bij gemiddelde uitstoe- 
ling was veel lager dan in het vorige jaar. Er ontstonden maar 536 
pikols riet met een vrij goed rendement, zoodat 55 pikols suiker 
werden verkregen. 
In 1918/19 stonden er 260 bouws 90 F op tegallans. Op 30 No- 
vember was het riet nog zeer kort. In den Westmoesson groeide 
het zeer forsch. Ook in den sterken teruggang der uitstoeling komt 
uit, dat het riet onder ongunstige omstandigheden groeide. Er ble- 
ven nu nog minder stokken over dan het vorige jaar. Het kattie- 
gewicht per meter bij gemiddelde uitstoeling was ook nu laag, zoo- 
dat slechts 435 pikols riet ontstonden. Het rendement was zeer laag, 
waardoor slechts 37 pikols suiker verkregen werden. 
In 1919/20 werden slechts 5 bouws 90 F geplant. Eerst groeide 
het riet gunstig, maar in den Oostmoesson stagneerde het zwaar. 
De Westmoessongroei was ook gering. De uitstoeling leed ook nu 
geducht. Zij ging 29, terug; er bleven 46000 stokken over. Het 
kattiegewicht per meter bij gemiddelde uitstoeling was zeer laag. Er 
ontstonden maar 311 pikols riet. Het rendement werd slecht, zoo- 
dat slechts 25 pikols suiker werden verkregen. 
In 1920/21, toen 109 bouws waren geplant, groeide het riet 
eerst weinig, tijdens den Oostmoesson bleef het riet goed doorgroeien, 
in den Westmoesson was de groei matig. Dat de groeiomstandighe- 
den dit jaar gunstig waren, blijkt ook daaruit wel, dat de uitstoe- 
ling niet zoo sterk terugliep, 13%. Er waren echter niet zooveel 
stokken. Het kattiegewicht per meter was nu veel beter dan in de 
laatste jaren. Het rietproduect kwam dan ook boven de taxatie. Zelfs 
legerde 1,3. Het rendement was niet hoog, maar toch beter dan 
in vorige jaren. Er ontstonden nu 58 pikols suiker. 
Dit gedrag in opvolgende jaren doet duidelijk zien, dat 90 F zeer 
weinig tegen droogte bestand is; zij is veel gevoeliger dan EK 2 
en EK 28, en loopt zeer sterk door groeistagnatie in product terug. 
De groote teruggang in product door droogtestagnatie komt in 
het rietproduct duidelijk te voorschijn. Wanneer de uitpersbaarheid 
van het riet daarbij nauwkeurig was vastgesteld, zou n.m.m. dui- 
delijk gebleken zijn, dat 90 PF, onder ongunstige omstandigheden 
gegroeid, veel lager sapgehalte zou hebben, 
