1. IV. 1916. Buch, Studien über die Scapanien Fenno-Scandias. 91 
carine in sectione transversa ceteris minoribus. Cellulis 
laminalibus minute papillosis, eisdem marginalibus, submar- 
ginalibus et in carinalibus sublevibus. Involucrum + 
compressum, ore ciliato, rectum vel subcurvatum, in parte 
superiore unistratosum, inferiore 2—5-stratosum. Spori 
robustius papillosi. Gonidia (vide p. 88, Fig. 12) anguste 
elliptica, viridula, 12—13 x 23—26 u. 
Scapania rosacea (Corda) Nees, Synopsis Hepat. p. 71 (1844). 
Jungermannia rosacea Corda in Sturm, Deutschl. Fl. Krypt., 
Heft 23, p. 96, tab. XXIX (1832). Plagiochila rosacea Mon- 
tagne et Nees, Naturg. europ. Lebermoose III, p. 525 (1838). 
Martinellia rosacea S. O. Lindberg et Arnell, Musci Asia 
bor. I, p. 31 (1889) pro minima parte. — Exsiccata: Massa- 
longo Hep. Ital.-Venet. exs. N:o 49! 
Dioica. Planta pr&cedenti paullo minor densius fo- 
liosus. Lobus posticus (vide p. 88, Fig. 7 et 8) saepe 
obtusus et rotundatus, integerrimus, raro dentibus paucis 
instructus. Carina recta, ac in pr&cedentibus longior. 
Gonidia (vide p. 88, Fig. 13) late ovalia, 14 X 20 u. Cetera 
ut in pracedenti. 
Scapania mucronata Buch n. sp. Martinellia curta S. O. 
Lindberg et Arnell, Musci Asi& borealis I, p. 32 (1889), pro 
maxima parte. Scapania curta Dumortier, pro minima parte. 
Scapania curta (Mart.) Dum. var. verruculosa Schiffner, Bryo- 
log. Fragmente 78, Oesterr. bot. Zeitschr. 1913, p. 455? 
Non vidi. — Exsiccata: Gottsche et Rabenhorst, Hep. europ. 
exs. N:o 651! 
Dioica. Viridis — fusco-viridis, vulgo ad saxa vel in 
putrido ligno, raro in terra crescens. Folia (vide p. 88, 
Fig. 6 et 9) margine integerrima, in parte media latissima, 
in parte inferiore sensim, ad basin abrupte angustata. Lo- 
bus anticus e parte latissima sat sensim in apicem acutam 
e cellulis 1—3 formatam attenuatus. Pars libera lobi p o- 
stici late rotundata apice acuta, e cellulis 1—3 formata, 
instructa. Carina recta, in apice tantum leniter curvata. 
Cellulis folii ubigue conformibus et unistratosis, angulis 
valde incrassatis (vide p. 88, Fig. 6), lumine distincte stellato, 
