KI 
n.l. basalt en graniet. Esparcette en mosterd losten de 
helft uit het gesteente op van hetgeen met balseminen 
werd verkregen. De zuurafscheiding is bij balseminen ook 
grooter dan bij de twee andere planten. — Dit als een 
bewijs te willen aanvoeren voor de werking van het zuur 
der wortels is voorbarig, daar Kunze mededeelt dat CO, 
ook belangrijke hoeveelheden der gesteenten in oplossing 
bracht. Het is dus ook even goed te verklaren door aan 
te nemen dat de balsemine meer CO, afscheidt dan mos- 
terd en esparcette. 4 
Volgens de tabel door Kunze medegedeeld, missen de 
meeste planten het vermogen om zóóveel zuur af te scheiden 
dat lakmoes-papier rood gekleurd wordt. Slechts betrekke- 
lijk weinig planten hadden een sterkere zuurafscheiding. 
De kwestie, waarover de strijd eigenlijk loopt is deze: 
scheiden de plantenwortels zuren af in zoo'n hoeveelheid 
en van zoodanige sterkte, dat moeilijk onoplosbare verbin- 
dingen daardoor worden aangetast of komt de oplossing 
door het koolzuur tot stand? 
Bezien we de zaak van physisch-chemische zijde dan 
draait de heele kwestie slechts hierom: is de concentratie 
der waterstofionen in de wortelafscheidingen grooter dan 
die van het CO, of niet? — De oplossing van een onop- 
losbare stof door een zuur wordt beheerscht door de sterkte 
van het zuur. Zoo b.v. zeggen we: in zoutzuur is tricalcitum- 
fosfaat gemakkelijk oplosbaar, in azijnzuur lost het niet op. 
Het laatste is niet juist, in azijnzuur lost het heel moeielijk 
op. Dit groote verschil wordt veroorzaakt door dat het 
zoutzuur in sterke mate gesplitst is in H-ionen en Clionen 
terwijl bij azijnzuur de splitsing in H-ionen en azijnzuur- 
ionen zeer gering is. In een '/o normaal oplossing ver- 
houden de waterstof-ionen der beide zuren zich als 1oo: 1, 2. 
Aangezien de inwerking van het zuur evenredig is met 
de Honen zal zoutzuur in die verdunning 80 »X meer 
oplossen dan azijnzuur. De bepaling van het gehalte der 
waterstof-ionen in de wortelafscheidingen is de eenigste 
weg om de kwestie op te lossen. 
Kunze toonde reeds aan dat de gewone analystische weg 
geen resultaat kon opleveren daar de hoeveelheid zuur 
slechts o,5 m.gr.mierenzuur bedroeg voor 180 kiemplanten. 
De door mij gevolgde methode om een oplossing van 
