42 
bladeren genomen, welke hetzelfde beeld weergeeft als 
dat, hetwelk de door ons waargenomen kastanjebladeren 
bezaten. 
IT. PLANTENZIEKTEN EN BESCHADIGINGEN, 
VEROORZAAKT DOOR PLANTAARDIGE 
ORGANISMEN. | 
A. ONKRUIDEN. 
Akkerkevs (Nasturtinm zylvestre R,Br.). 
In de bloembollenstreken vermeerdert zich deze plant 
in de laatste vier jaren zoo sterk, dat vele bloembollen- 
kweekers haar als een groot onheil beschouwen ener den 
naam „perstouilms’ aan hebben gegeven. Elk stukje van 
den wortelstok groeit, waar eene plant geschoffeld is, direct 
weer tot eene nieuwe plant uit en binnen 14 dagen staat 
de plek weer groen. Ook den naam „Azek” geeft men 
aan dit onkruid in de buurt van Haarlem, ofschoon het 
minder gewenscht is, dezen naam aan dit gewas te geven, 
daar er nog eene andere plant is, die met den naam 
„kiek’’ wordt aangeduid, nl. de „wilde radijs” of “„gele 
kiek” (Laphanus lampsana), terwijl ook de krodde (Szmapzs 
arvensis) wel eens met den naam kiek” wordt bedoeld. 
Beide deze planten lijken door hare gele bloemen wel 
eenigszins op de akkerkers, en behooren met deze tot 
dezelfde plantenfamilie. 
Ook in de buurt van Rhenen, op hoogen grond, die 
voor de aspergekultuur in gebruik ís, vertoont zich Mastur- 
tium sylwestre als een hoogst lastig onkruid. 
Terwijl de andere twee bovengenoemde kruisbloemige 
onkruiden zich alleen door zaden vermenigvuldigen, is 
de akkerkers vreem sze. „wortelonkruid”’, en dáárom juist 
is het door afschoffelen zoo moeilijk uit te roeien. De 
akkerkers komt op allerlei plaatsen in ons land voor: langs 
dijken en wegen, op bouwland, op zand, veen- en kleigrond. 
Vaak vindt men opgegeven, dat zij vooral op vochtigen 
grond woekert, maar het voorkomen onder Rhenen op 
hoogen zandgrond is daarmêe in strijd. 
Wat de bestrijding betreft: men moet den grond, waar- 
op de plant leeft, in ’t bijzonder bij fellen zonneschijn, 
