5Ì 
hadden eene lichtroode of bruinachtige kleur. De sporen 
waren 18-—20 u lang en 5 w dik, aan ’t ééne uiteinde wat 
meer toegespitst, aan ‘tandere wat meer afgerond. 
De Gloeosportum, die in de bestaande literatuur wordt 
opgegeven als oorzaak van deze ziekte, heet G. eptcarpii 
Thüm. De sporen van deze soort worden beschreven als 
spoelvorming, aan beide einden eenigszins toegespitst, 12 
g lang en 4,5 w dik, of krom-elliptisch, aan beide einden 
afgerond, r2 « lang en 6—7 wm dik. (Rabenhorst, 
„Kryptogamenflora” 1. 7 pag. 481). 
Of wij dus bij de walnoten uit Arnhem met die soort 
te maken hebben, valt te betwijfelen. 
Gloeosportum Ribis Mont. et Desm. Deze zwam 
veroorzaakt kleine bruine vlekjes op de bovenzijde van-de 
aalbessenbladeren, welke vlekjes zich weldra uitbreiden, 
zoodat soms de bladeren geheel afsterven en afvallen. Op 
de bladvlekken komt een pseudoparenchymatisch hyphen- 
weefsel te voorschijn, dat op korte sterigmen, typische 
sikkelvormige conidiën afzondert. De conidiën worden in 
bruingrijze hoopjes gevormd; zij spoelen door de regen- 
droppels uiteen en schijnen vooral door den regen en door 
insekten getransporteerd te worden. 
Deze aalbessenziekte kwam in het afgeloopen jaar voor 
te Zalt-Bommel. Klebahn, die zich met de vraag heeft 
beziggehouden, op welke wijze de zwam overwintert, heeft 
hierop in rgo6 het antwoord gepubliceerd. Vroeger werden 
door Stewart en Eustace op de jonge, groene takjes 
van Ribes conidiënbedden van de Gloeosporium gevonden, 
zoodat men zou kunnen vermoeden, dat het mycelium in 
de spruiten zou kunnen overwinteren. Dit was echter slechts 
een vermoeden, waarvan men de juistheid niet heeft kun- 
nen aantoonen. Klebahn's onderzoek leert ons nu, dat 
zich de zwam in de afgevallen bladeren verder ontwikkelt. 
Nadat de winterkoude er op heeft ingewerk*, vormen zich 
apotheciën van eenen door Klebahn het eerst beschreven 
Discomyceet: Pseudopeziza Rrbis. De ascosporen daarvan 
infecteeren in de lente de jonge bessenblaadjes. 
Voor de bestrijding laat zich uit dit onderzoek afleiden, 
dat het goed is elk jaar de afgevallen bladeren zorgvuldig 
op te ruimen. Bovendien schijnt het ons aanbevelenswaard, 
