„3 
hij kon waarnemen, dat uit de randeellen der sklerotiën, welke 
sklerotiën volgens hem afwisselen van de grootte van een’ 
speldeknop tot die van een gerstekorrel, de conidiendragers 
opgroeien van de zwam, die hij determineerde als Botrytis 
cana Kze et Sch m., maar die volgens Lindau dezelfde 
is als Bofrytes cenerea Pers. Ook vormden zich de sklero- 
tiën, waaruit deze conidiëndragers voortkwamen, volgens 
Sorauer aan den hals der bollen. 
De mogelijkheid bestaat, dat de ziekte der uien in het 
Noord-Hollandsche kooldistrikt, die gekenmerkt werd door 
de kleine speldeknopvormige sklerotiën en waarbij wij geen 
comidiëndragers vonden, eene andere is dan de bovenver- 
melde ziekte der sjalotten. Dit uit te maken was ons — 
hoe belangrijk deze kwestie ook èn voor de wetenschap 
èn voor de praktijk moge zijn — wegens tijdsgebrek onmo: 
gelijk. Er zou in de eerste plaats moeten worden beproefd, 
uit beide soorten van sklerotiën de apotheciën op te kweeken, 
daar men eerst dán den hoogsten ontwikkelingsvorm van 
de zwam (den Ascomycetenvorm) zou leeren kennen, en 
alleen deze maakt eene nauwkeurige determinatie van de 
ziekteoorzaak mogelijk. Dat Botrytes cenerea door Sorauer 
werd waargenomen als behoorende bij de door hem gevonden 
sklerotiën, en dat ook door ons deze conidiënvorm bij de 
sjalotten werd gevonden, brengt ons weinig verder, daar 
men ondanks de vele studie, die aan dit vraagstuk besteed 
is, nog niet weet, bij welken Ascomyceet (of eventueel bij 
welke verschillende Ascomyceten) de conidiëndragers behoo- 
ren, die beschreven zijn als Botrytis cenerea Pers. (Volgens 
Bimdau moeten B. vulgaris Fr, 2. Douglasi Tub, 2. 
Peebos Pres. B. cana Kze et Schm. en B. acenorum 
Pers. met B. cenerea geïdentificeerd worden.) 
In het Noord-Hollandsche kooldistrikt, waar — zooals 
bekend is — naast kool ook vooral uien worden geteeld 
— kwam de sklerotiënziekte bij dit laatstgenoemde gewas 
zeer algemeen voor. Men schreef ons van daar: „Geheele 
„velden sterven dit jaar in betrekkelijk korten tijd af, terwijl 
„de bollen in rotting overgaan. Het loof wordt geel en 
„verschrompelt; daarna wordt de ui zacht en overdekt zich 
„met een mycelium.” 
Men stuurde ons in Augustus materiaal van een minder 
gevorderd en van een verder gevorderd stadium der daar 
