Sif 
zaailinglinden gestuurd, en in 1907 uit Boskoop takken van 
Koningslinde, geënt op zaailinde. In beide gevallen bleek 
dezelfde ziekte aanwezig te zijn, zich uitende in het voor- 
komen van ingezonken, ronde, zwarte vlekken op den stam 
en de takken, welke vlekken ongeveer 8 mM. in door- 
snede waren. Te Boskoop was alleen het tweejarige hout 
aangetast. In Tholen werd opgemerkt, dat 7#/%a dasystyla, 
die op sommige plaatsen tusschen de zaailingen stond (op 
zaailingen veredeld), geheel vrij van de ziekte bleef. Op 
deze kweekerij stonden op twee plaatsen linden; op ééne 
plaats beschut, en daar waren zij gezond; op de andere 
plaats geheel aan den wind blootgesteld, en juist daar 
kwam de ziekte voor. Verder waren nergens in den omtrek 
linden aanwezig. In 1906 is de kweeker op Tholen op 
ons advies begonnen, overal zooveel mogelijk de zieke 
takken weg te snijden; en ofschoon het onmogelijk was 
dit te doen zonder een enkel aangetast takje over te slaan, 
heeft toch daarna de ziekte zich tot dusver niet uitgebreid. 
Enkele van de ergst aangetaste linden waren aan de kwaal 
bezweken. — Het bleek ons, dat zich in het bastweefsel 
van de aangetaste gedeelten der takkken de pykniden van 
eene Phoma-soort vormden, welke Z%oma-soort wij echter 
tot dusver niet konden détermineeren. — 
Ook werd eene Phoma-soort gevonden op de zieke 
plekken van wortelplanten (roode Berlikumer), die voor 
zaad werden geteeld, en ons werden toegestuurd door den 
Rijkslandbouwleeraar voor Friesland. Dit was dezelfde 
ziekte als die welke beschreven is in het „Tijdschrift over 
Plantenziekten'', 1905, pag. 69. In ‘t eind van Juni, toen 
de ziekte reeds ver gevorderd was, werd ons advies ge- 
vraagd en hebben wij aangeraden nog met Bordeauxsche 
pap te sproeien, Dit heeft toen niet meer geholpen, en de 
aangetaste wortelplanten zijn alle gestorven. Zal Bordeaux- 
sche pap helpen, dan moet zij natuurlijk eerder in den 
tijd worden aangewend. — 
Weer eene andere P/‚oma-soort werd gevonden op vlas- 
planten, die door «dooden harrel» waren aangetast, over 
welke ziekte ik (zie „Tijdschrift over Plantenzieken”’, 1905, 
pag. 25) met een enkel woord sprak. De ziekte kwam 
voor te Axel; alle jaren vertoont zij zich daar in meerdere 
of mindere mate, maar zoo werd ons bericht, zelden 
