103 
sterkte bespoten. Toen ik op 30 Juli het terrein, waar de 
bespuitingen hadden plaats gehad in oogenschouw nam, 
zag ik, dat eene phytophiline-oplossing in eene sterkte van 
I op Iooo geen kwaad aan de struiken had gedaan: 
minder sterke oplossingen natuurlijk evenmin. Maar bij 
onderzoek van de door mij medegenomen twijgen, bleek, 
dat op die, welke bespoten waren met oplossingen 
respectievelijk van zr op 16000, r op 8000, 1 op 4000, 
I op 2000 en 1 op rooo althans nog een aantal levende 
larven voorkwamen. Toch bevonden zich zelfs op de twijgen, 
welke bespoten waren met de meest verdunde oplossing 
(r op 16000) vele doode larven en verschrompelde eieren. 
Het bleek dus, dat de phytophiline ook hier wel degelijk 
haar insektendoodend vermogen had uitgeoefend. Dat nu 
toch zoo vele levende larven en ongeschonden eieren 
waren overgebleven, meen ik te moeten toeschrijven aan 
de omstandigheid, dat het een uur nadat de bespuiting 
begon, zachtjes begon te regenen, terwijl het in den daarop 
volgenden nacht hard regende. De phytophiline heeft dus 
niet lang genoeg kunnen inwerken. 
Behalve de boven vermelde, van wege het Instituut ge- 
nomen proeven omtrent de bestrijding van schild- en dop- 
luizen, wil ik nog eene proef vermelden, die Mejuffrouw 
Buddingh te Herveld nam, terwijl zij daarna in den zomer 
en in December 1907 mij kruisbessentakjes ter onderzoeking 
op levende dopluizen of eieren zond. 
E. BESPUITING VAN KRUISBESSENSTRUIKEN MET KRESOL 
TEGEN LECANIUM CORNI. 
In den winter 1906—- 1907 had Mejuffrouw Buddingh 
een aantal kruisbessenstruiken bespoten met kresol, die 
ter sterkte van 1% % met 1% % groene zeep in water 
werd verdeeld. Met dit middel had men vroeger te Herveld 
tegen bladluis’ in kruisbessenstruiken veel succès gehad. 
De struiken bleken mij bij mijn bezoek op 28 Juni niets 
door de bespuiting te hebben geleden. Bij nader onder- 
zoek bleken op de met kresol bespoten twijgen geene 
levende dopluislarven aanwezig te zijn; maar de eieren 
