\ 
IO5 
zijn. Mannetjes zoowel als wijfjes zijn in het bezit van 
vier helderwitte vleugels; terwijl bij de gewone schildluizen 
de wijfjes altijd ongevleugeld zijn, en de mannetjes dik- 
wijls vleugels hebben maar dan nooit meer dan één paar. 
De Mesen Aleurodes vliegt dus; de larven, die aan- 
vankelijk zich bewegen, zuigen zich spoedig vast aan het 
plantendeel, waarop zij leven. Weldra begint zich dan een 
rugschild te ontwikkelen; de sprieten verdwijnen geheel en 
de pooten worden rudimentair. In dezen vorm doen de 
dieren aan de schildvormige wijfjes van een Aspidrotus 
denken. Men brengt dan ook de Aleurodidae gewoonlijk 
tot de schildluizen ; maar zij verschillen toch van de typische 
schildluizen veel, gelijk reeds uit bovenstaande mede- 
deelingen blijkt; verder ook nog hierdoor, dat de beide 
seksen bij A/eurodes eene volkomen metamorphose onder- 
gaan, terwijl bij de eigenlijke schildluizen, het wijfje eene 
onvolkomen gedaanteverwisseling doorloopt. De soort, die 
ons hier bezig houdt, is ‘teerst beschreven door West- 
wood, die haar waarnam in kassen in Engeland. Zij 
later op vele plaatsen in Europa en in Amerika waargenomen; 
en het ís aan eene der nieuwste verhandelingen over dit 
insekt, dat ik de volgende bijzonderheden ontleen: 
Volgens Morrill (Circular 57, United States Depart- 
ment of Agriculture, Bureau of Entomology) bedraagt het 
aantal voedsterplanten van Aleurodes vaporartorum meer 
dan zestig. De belangrijkste zijn in Amerika Asters, 
Chrysanthen, Salvia, Lantana, Fuchsia, Coleus, Ageratum, 
Primula, Geranium, Heliotroop, Roos, Meloen, Lactuca 
(saladeachtige planten), Komkommer en Tomaat. Vooral 
aan de laatste twee kultuurplanten wordt in Amerika veel 
schade geleden door de „Greenhouse white Fly”; terwijl 
zij bij ons te lande en in ‘talgemeen in Europa, er tot 
dusver niet door schijnen te worden aangetast. Evenals de 
larven, voeden zich ook de volwassen dieren bijna voort- 
durend met sappen, die zij uit de planten zuigen. Wanneer 
zij van voedsel beroofd zijn, leven zij nog slechts eenige 
dagen; wanneer zij daarentegen overvloed van voedsel heb- 
ben, leven zij vrij lang. Opzettelijke waarnemingen hebben 
aangetoond, dat de levensduur als volwassen insekt minstens 
36 dagen kan bedragen; maar het is waarschijnlijk, dat de 
gemiddelde levensduur nog langer is dan bij deze enkele, 
