115 
gegeven door de Algemeene Vereeniging voor Bloembollen- 
kultuur te Haarlem) houdt de gomziekte voor niet parasitair. 
Op de in vergomming overgegane schubben vestigen 
zich, vooral wanneer de bollen vochtig bewaard worden, 
bacteriën, die de reeds door de gomziekte verzwakte ge- 
deelten van de bol tot een wit slijm, het z.g. „wit snot” 
omzetten. 
Met den naam sterfplanten duidt men in Roelofarends- 
veen eene ziekte der augurken aan, die zich weer onder- 
scheidt van de ziekte, die vroeger (zie „Tijdschrift over 
Plantenziekten’’, rgos, bl. 68) onder de ziekten met onbe- 
kende oorzaak in het verslag van het Phytopathologisch 
Laboratorium „Willie Commelin Scholten” werd besproken. 
Sommige akkers schijnen met de ziektekiem besmet te 
zijn; dit zijn akkers, waar sinds lange jaren steeds augur- 
ken als nakultuur zijn geteeld. De kwaal breidt zich op 
die akkers elk jaar uit. 
Bij mikroskopisch onderzoek van het ingezonden mate- 
riaal werd op de bladeren eene zwam van het geslacht 
Macrosportum gevonden, en op enkele doode plekjes van 
den stengel eene zwam van het geslacht Ph4oma; maar 
deze hebben met de oorzaak der ziekte zeer waarschijnlijk 
niets te maken. 
Om de ziekte nader te bestudeeren, zal in de eerste 
plaats een onderzoek in loco noodig zijn, en daarvoor ont- 
brak ons de tijd in de maand Augustus, toen de „sterf- 
planten’ op verschillende plaatsen werden opgemerkt. 
Hartrot der Oieten. 
Onbekend bleef ons de oorzaak van eene ziekte van 
bieten en mangelwortelen, die voorkwam onder Veen en 
te Deurne in Noord-Brabant, en in hare verschijnselen 
geheel overeenkwam met de ziekte, die door Frank in 
zijn „Kampfbuch gegen die Schädlinge unserer Feldfrüchte” 
(1897) beschreven wordt onder de namen „Herzfäule en 
„Frockenfäule.” De eerste door Frank gebruikte naam 
heeft betrekking op de symptomen, die zich aan de bladeren 
voordoen, de tweede op de ziekte-kenteekenen, die zich 
aan den wortel openbaren. 
In Noord-Brabant begon de ziekte in Augustus met het 
