130 
svan de: beste bossen, zoo kunnen wij ze blijven telen.” 
Ofschoon het dus volgens onze meening waarschijnlijk 
is, dat de verwaarloozing van teeltkeus — of eerder nog 
eene teeltkeus in verkeerde richting — eene der belang- 
rijkste oorzaken is van de uitbreiding der krulziekte, zijn 
er toch practici, die het hiermee niet eens zjnezooen 
blijkt uit de volgende zinsnede uit een’ brief van den Heer 
Huizenga, Rijks Landbouwleeraar: „Elders hoorde ik 
„echter, dat het gebruik van poters, afkomstig van gezonde 
„planten in 't minst geen goeden invloed gehad.” 
Duidelijk blijkt uit de gegevens van den Heer Basti- 
aanse, dat ook van de planten, die afstammen van planten 
met goede opbrengst, de productiviteit in het jaar 1907 
was achteruit gegaan, nl. dat er naar verhouding veel min- 
der groote aardappels en veel meer kriel door werd 
geleverd. Wanneer men blijft bij de gewoonte, om uit 
zuinigheid de aardappels van bepaalde, nog al kleine 
afmetingen als poter te nemen, zal de opbrengst in rgoë 
vermoedelijk nog slechter uitvallen. Het uitzoeken van die 
middelmatig kleine aardappels, welke men „kortweg „poters”’ 
noemt, geschiedt in vele streken machinaal en wel met 
zeven. Voor eetaardappels isoleert men op deze wijze ge- 
woonlijk poters, die 25 tot 35 gram wegen, voor fabrieks- 
aardappels poters van 40 tot 60. 
Daar deze poters vooral afkomstig zijn van planten, die 
eene slechte opbrengst leverden, dus ook grootendeels van 
krulzieke planten, moet men hoe eer hoe liever breken 
met de gewoonte om het gewas voort te kweeken uit 
zulke kleine knollen. 
Zooals bekend is, bestaat er tegen het gebruik van zeer 
groote knollen óók een bezwaar, nl. dat de talriĳke 
stammen elkaar zullen verdringen. Groote knollen snijdt 
men dan ook door vóór men ze uitpoot; maar het is 
noodzakelijk gebleken, dat men na dit doorsnijden hen 
eerst gelegenheid moet geven om door kurkvorming de 
wond te herstellen, daar anders verschillende parasitaire bacte- 
riën en andere organismen in den knol kunnen binnendringen. 
De Heer J. J. Polter te Avereerst-berichttenonsme 
na eenige jaren van machinaal sorteeren, de krulziekte 
hand over hand toenam, én volgens zijne meening haar 
hoogtepunt bereikte in het extreme geval, boven reeds 
