1Ór 
„10. Neem een emmer of vat, maak dit goed schoon, doe er vervolgens 
in 41/9 liter goed zuiver water (bij voorkeur regenwater dat gekookt heeft 
en daarna is afgekoeld), voeg daarbij den inhoud van pakket no r, roer 
het goed om tot de zouten zijn opgelost. 
20, Open vervolgens voorzichtig pakket no 2 en voeg de ingesloten 
wol en poeder bij de oplossing en roer weer goed om. Bedek het vat met 
een schoonen vochtigen doek, om de oplossing tegen stof te beschermen 
houd ze op.een warme plaats (dicht kij een vuur), doch de temperatuur 
mag niet stijgen boven 75—8o® Fahrenheit. 
3%. Na 24 uur voegt men aan de oplossing toe pakket no 3, roer weer 
goed om en laat het mengsel staan totdat het troebel wordt. Dit geschiedt 
na 24—36 uur als de temperatuur goed is. Indien de oplossing koud wordt, 
is meer tijd noodig (evenwel voor niet langer dan een of twee dagen) 
voor voldoenden groei van de bacteriën, die de troebelheid veroorzaken. 
De oplossing is niet geschikt voor inenting, zoolang zij niet troebel is. 
Houd de pakketten droog en koud. De inhoud van de pakketten blijft 
2 à 3 jaar goed, doch het is beter ze versch te gebruiken.” 
Het nitro-bacterine moet op een van de volgende manieren worden 
aangewend: 
10 het zaad wordt met de volgens de gebruiksaanwijzing bereide 
troebele cultuurvloeistof bevochtigd en na droging uitgezaaid. 
20 de grond wordt met de cultuurvloeistof geënt vóór dat het zaad er 
in komt. 
3° het zaad wordt als onder r beschreven geënt, in den grond gebracht 
en na opkomst voor de 2de maal geënt. 
Het is voor alle gewassen te gebruiken; bij bestelling heeft men 
slechts het gewas op te geven, waarvoor men het gebruiken wil, en men 
krijgt een preparaat speciaal voor dat gewas. 
Het monster, dat ik aan een nader onderzoek onderwierp, was voor 
erwten. 
De pakketten r en 3 bevatten de voedingsstoffen, die uit rietsuiker, 
ammoniumphosphaat en een sulfaat bestaan. Pakket 2 bevat het werkzame 
bestanddeel, de bacteriënmassa, die aan watten en fijne aarddeeltjes is 
aangedroogd. Bij microscopische beschouwing bleek deze massa eene groote 
hoeveelheid celweefsels van fijngewreven wortelknolletjes te bevatten. 
Vermoedelijk heeft dus de vervaardiger genomen : 
1® zand of fijne aarddeeltjes, die hij steriliseerde en waaraan hij den 
inhoud van wortelknolletjes van leguminosen droogde, of 
20 aarddeeltjes, die bij het verwijderen van de leguminose plant uit 
den grond tusschen de worteltjes der plant blijven hangen en daarmee 
fijn gewreven leguminose knolletjes. Van dezen grond toch, die aan den 
wortel blijft hangen, is bekend geworden door de onderzoekingen van Prof. 
Beijerinck, dat hij bijzonder rijk is aan stikstof bindende bacteriën (azo- 
tobacters). 
In geen van de beide gevallen kan men aannemen met een reincultuur 
