40 
IL. AUTOREFERAAT VAN EENE VERHANDELING IN HET „Lijp- 
SCHRIFT OVER PLANTENZIEKTEN'', DEEL X[V, BLZ. 65 —77, 
GETITELD : „HeT STENGELAALTJE (ÌYLENCHUS DE- 
VASTATRIX), OORZAAK VAN „ROT IN DE BIETEN . 
Van Dr. C. von Wahl, waarnemend Directeur van de Grosherzl. 
Badische Landwirtschaftliche Versuchsanstalt Augustenberg I, ontving ik 
bieten, die eene ziekte vertoonden. welker symptomen deze waren. De 
bladeren waren iets kleiner dan bij gezonde bietenplanten. Wat den wortel 
betreft: eerst wordt het bovenste gedeelte bruin en zinkt in. Van: het 
boveneinde uit wordt de biet steeds verder naar beneden toe bruin en 
murw, zoodat weldra de bovenste doode helft het onderste, levende en 
nog gezonde gedeelte als een kap bedekt, die er bij den oogst gemakkelijk 
geheel afvalt. De sterfte begint altijd op de hoogte van de bodemopper- 
vlakte, zoodat wanneer de bietwortel met zijn kop een eindweegs uit den 
grond steekt, dit bovenste gedeelte voorloopig gezond blijft, maar de rotting 
eerst een eind lager begint; van dáár uit verbreidt zij zich dan èn naar 
boven èn naar beneden toe. Op de bruine plaatsen waren de cellen geheel 
bruin, zoowel de wand als de inhoud. De cellen der weefsels, welke aan 
de gestorven deelen grensden, vertoonden een samengeschrompeld proto- 
plasma, dat eene geelbruine kleur had aangenomen, en zich soms in ver- 
schillende onregelmatige klompen had gesplitst. Een abnormale groei 
scheen niet aan deze afstervingsverschijnselen te zijn voorafgegaan. Het 
celvocht was uit de gestorven cellen in de intercellulaire ruimten getreden ; 
daardoor voelden deze bruin geworden deelen week en vochtig aan. 
Oorzaak der ziekte bleek mij te zijn Zwenchus devastatrix, een 
Nematode, die anders in de bovenaardsche deelen van een groot aantal 
plantensoorten leeft, en hypertrophie veroorzaakt, eerst daarna afsterven 
der weefsels. Niet alleen het morphologisch onderzoek bewees dat wij hier 
met het „stengelaaltje” als oorzaak van „bietenrot” te maken hadden; het 
gelukte ook met de Nematoden uit de rottende bieten uienkiemplantjes te 
besmetten en ze „„kroefziek” te maken. — Tylenchus devastatrix werd tot 
dusver in wortels van planten nog slechts éénmaal waargenomen, nl. in 
die van de hoppeplant. 
Overigens bleek mij, bij het nagaan der literatuur. dat Julius Kühn de 
hier beschreven ziekte der bieten reeds moet hebben gekend. al gelukte 
het hem niet, de oorzaak ervan te ontdekken. 
Aan het slot van mijn artikel wijs ik op de beteekenis, die het Tyien- 
chus-rot der bieten voor den landbouw kan krijgen, en op de eventueel 
met het oog op deze kwaal te nemen maatregelen. 
Pror. J. RITZEMA BOS. 
nn nnn 
ik ok 
