diend hebben, is niet te zeggen, omdat de meeste land- 
bouwers daarover inlichtingen niet gaven. Soms hooren 
wij van hen eerst dan iets, indien hun het gewas is mislukt 
en zij nieuw zaad van hier aanvragen. Omdat de Bordeaux- 
bastaard in de provincie Zeeland eenvoudig Bordeauxtarwe 
werd genoemd, hebben stellig verscheidene verbouwers 
van die tarwe niet geweten, dat zij een hier aan de school 
verkregen kruisingsproduct was. Ik heb er bij andere 
gelegenheid op gewezen, dat het aan den heer Wagtho 
te Tholen te danken is, dat dit ras niet, zooals verscheiden 
andere, verloren is gegaan. Den verkorten naam Bordeaux- 
tarwe moet dit ras nu maar houden. 
Ook het Buitenland waardeert den arbeid, die op ‘t ge- 
bied van de veredeling der kultuurplanten in Nederland 
verricht is, ten volle. Ten bewijze haal ik hier een paar 
volzinnen aan uit „Geschichte der Züchtung landwirtschaft- 
licher Kulturpflanzen van Dr. Aug. Reitemeier: „Die Ge- 
„schichte der Züchtung landwirtschaftlicher Kulturpflanzen 
„in Holland ist gleich der Schwedens nicht ganz 20 Jahre 
„alt. (Reitemeiers boek verscheen in 1904). Desto gröfser 
„wird unser Erstaunen sein, wenn wir umstehende Tabelle 
„betrachten. Welch eine Vielseitigkeit herrscht dort in der 
‚„Pflanzenzüchtung. .… 
Nadat de resultaten der veredeling in eene tabel zijn 
saamgesteld, bespreekt Reitemeier meer speciaal den arbeid 
van J. H. Mansholt, Otto Pitsch, L. Broekema, Kuhn & Co, 
G. Veenhuizen en maakt dan kort gewag van den meer 
wetenschappelijken arbeid van Prof. Beijerinck en Hugo 
de Vries, om het hoofdstuk over „Die Pflanzenzüchtung in 
Holland” te besluiten met de volgende woorden: 
„Was wir von unseren tätigen Nachbarn, von ihren 
Arbeiten und Leistungen auf dem Gebiete der Pflanzen- 
züchtung erfahren haben, ist sicherlich dazu angetan, unser 
Erstaunen und unsere Bewunderung zu erregen. Eine solch 
vielseitige und vom wissenschaftlichen Geiste durchtränkte 
Pflanzenzüchtung, wie sie die Holländer besitzen, kan verge- 
bens nach ihres Gleichen in manch grösserem Lande suchen’. 
Ik haal deze waarlijk zeer waardeerende woorden van 
den buitenlandschen schrijver niet aan, om op de ver- 
diensten onzer school een sterk licht te doen vallen, maar 
als een waarschuwing, dat de veredelaars van kultuur: 
