88 
jaar zijn op nieuw eene reeks kruisingen met haver be- 
proefd, daarvan is zooveel ik beoordeelen kan, geen ééne 
geslaagd. Wat de reden dezer mislukking is, weet ik niet 
te zeggen. Het verschijnsel is, dat het geheele pakje na 
de kruisbestuiving spoedig verdroogt. Het is mogelijk dat 
het dunne steeltje, waaraan het pakje hangt, te veel bij 
‘tkruisen lijdt en daardoor de wateraanvoer te gering is, 
maar zeker is dit natuurlijk geenzins. 
De voorstelling, die zich verschillende personen van de 
veelvuldigheid van het voorkomen van toevallige kruisingen 
en van de gevolgen daarvan met betrekking tot het on- 
zuiver maken van een ras door nieuwe elementaire soorten 
maken, zal wel zeer uiteen loopen. Ik vermoed dat de 
lezer van het boek van H. de Vries over het veredelen 
van „kultuurplanten den indruk verkrijgt, dat toevallige 
kruisingen in de natuur bij alle plantengroepen zeer dikwijls 
plaats zullen hebben. Of det werkelyk het geval is, zal ook 
weer door opzettelijke kruisingen en het volkomen „uitwerken ” 
van eene krursing moeten worden nagegaan. Onder volkomen 
uitwerken versta ik het verbouwen van de opvolgende 
generaties van het kruisingsproduct zoo lang en in zulken 
omvang, dat alle elementaire soorten, die eene kruising kan 
opleveren, op het land naast elkaar staan, en dat van elke 
elementaire soort de eigenschappen zoo volkomen mogelijk 
vastgesteld en geboekt zijn. 
Soms maakt het den indruk, dat zelfs kruisbevruchting 
van rassen, waarbij kruisbevruchting in het ras zelf regel is, 
veel zeldzamer voorkomt, dan men allicht zoude aannemen. 
Zoo heeft het hier aan onze school steeds onze verwondering 
opgewekt, dat verschillende roggerassen hunne raseigen- 
schappen jaar en dag op ons proefveld hebben bewaard, 
hoewel zij steeds in kleine perceeltjes naast elkaar verbouwd 
zijn en steeds zaad van het geoogste gewas weer uitge- 
zaaid is. 
Een andere vraag dringt zich hier verder van zelf op, 
namelijk hoe het komt, dat eerst te Svalöf door Nilsson 
de ontdekking werd gedaan, dat de in den landbouw ver- 
bouwde rassen niet alleen niet raszuiver zijn, want dat 
heeft men sedert lang geweten, maar dat de het ras on- 
zuiver makende planten niet altijd behooren tot minder- 
waardige rassen. Dit feit is minder vreemd dan het opper- 
