90 
eene sterke vermeerdering daarvan toch krachtig tegen. 
Een dicht staand gewas van gele lupinen drukt soms 
haast alle onkruiden onder zich dood. Zoo zal de winter- 
sterke Geldersche tarwe, die met haar geringe eischen aan 
de vruchtbaarheid van den grond een zeer dicht staand 
gewas kan geven, winterzwakke rassen tamelijk krachtig 
onderdrukken. Maar geheel doodgedrukt worden vooral 
zulke rassen, die met de verbouwde in eischen aan grond en 
klimaat niet al te sterk verschillen, toch wederom stellig zelden. 
Ik heb bij een andere gelegenheid er op gewezen, dat 
zelfs een winterzwak ras overheerschend worden kan, in- 
dien een grooter aantal jaren achter elkaar de winters 
zacht zijn, want winterzwakke rassen ontwikkelen in zachte 
winters heel dikwijls veel sterker, vormen dus veel meer 
halmen of zijtakken, dan wintersterke. 
Hoewel het wel niet in de bedoeling van H. de Vries 
liggen zal, kan ik mij toch voorstellen, dat menige lezer 
van diens boek den indruk verkrijgt, dat in een in ’t groot 
verbouwd ras niet alleen zeer vele elementaire rassen 
voorkomen, maar dat daarin ook in eigenschappen zeer 
sterk uiteenloopende rassen worden aangetroffen. Men 
zoude zich kunnen denken, dat in een tarweras voorkwamen 
elementaire rassen met langgerekte, met gewone, met 
gedrongen aren, met typische dikkoparen, met zeer ver- 
schillend gekleurde korrels enz. 
Onmogelijk is dit natuurlijk niet, en in dat geval zoude 
men slechts de elementaire rassen uit zulk een ras door 
stamboomkultuur hebben af te zonderen, om allicht een 
aantal nieuwe rassen van waarde te verkrijgen, die mis- 
schien in de behoeften van de praktijk voor de naaste 
ro of 20 jaren zouden kunnen voldoen. Toch vermoed 
ilk dat de zaak zoo eenvoudig niet ligt, maar dat te Svalöf 
verscheiden in ‘t groot verbouwde rassen aan het onder- 
zoek naar de daarin voorkomende elementaire soorten zijn 
onderworpen en dat slechts hierdoor een zeker aantal 
rassen is verkregen, die voor verschillende streken van 
Zweden voordeeliger bleken te zijn, dan de daar tot nu 
toe verbouwde. 
Waarop steunt dit vermoeden ? 
Het wordt, van mutaties afgezien, met betrekking tot 
wier oorsprong wij toch nog geheel en al in 't duister 
