ee, 
zonder het te weten, weg wierp. Zoo kwamen onder alle 
nakomelingen der plant met fluweelkafaren slechts twee 
planten voor, waarvan het zaad niet rood was en niet 
ongeveer den vorm had van de Geldersche tarwe. Slechts 
ééne dezer planten bevatte witglazig-melige korrels. Had 
men dus het zaad van alle planten niet nauwkeurig nage- 
gaan, dan zoude deze plant onopgemerkt zijn gebleven. 
Eene vraag van belang is echter zonder twijfel of over- 
gangsvormen of Mi eaheninen hoe men ze noemen wil, 
in het kruisingsproduct van twee rassen voorkomende, ook 
constant zullen blijken te zijn, of dus in 't onderhavige 
geval rassen zullen ontstaan met eene verschillend sterk 
roode kleur der aren. 
Geschiedt dit, waaraan wel geen twijfel bestaat, dan 
wordt daardoor de beoordeeling van het aantal planten, 
dat bij de 2° en 3° generatie tot die behoort, welke con- 
stante rassen zullen opleveren, moeilijker. Zooals werd 
gezegd, heb ik eene kruising gemaakt van eene capucijner- 
erwt en van een gewone erwt met groene zaden. Deze 
beide rassen loopen in eigenschappen zeer uiteen, zoodat 
dan ook de 2e en evenzeer de 3° generatie eene geheele 
staalkaart geeft alleen van de kleuren der geoogste korrels, 
liggende tusschen geelgroen en bijkans zwart, dus donker- 
bruinzwart. Er komen voor gele witneus- en gele zwart- 
neus zaden, groene witneus: en groene zwartneus zaden; 
de groene erwten zijn licht en donker groen. Er komen 
voor zaden van lichtbruine tot heel donkere kleur met 
witte en zwarte neuzen, verder baksteenroode. Bijna van 
elke groep meer of minder licht of donker bruin gekleurde 
zaden komen gespikkelde en wel meer of min licht of 
donker gespikkelde zaden voor. Natuurlijk even verschillend 
als de kleuren zijn, is de grootte der zaden, en er zijn 
ook talrijke verschillende vormen van zaden aanwezig. 
Het zal ook bij deze kruising wel blijken, dat hoe verder 
rassen in verwantschap van elkaar staan, des te meer 
nieuwe rassen ontstaan kunnen en des te minder er misschien 
kans bestaat, daaruit zeer productieve rassen aftezonderen ; 
eene stelling trouwens, die door opzettelijke kruisingen 
nog nader zal zijn uit te maken. Het is toch aantenemen, 
dat bij de meeste: veredelaars het geduld ontbreken zal, 
zulke kruisingen uittewerken. Er behoort bovendien niet 
