107 
in zoover eene zekere overeenkomst, als in beide ge- 
vallen begonnen wordt, met groote zorg één of een paar 
planten uit het verbouwde ras uittezoeken. Maar terwijl 
te Svalöf naar individuën gezocht wordt, die van de 
planten van het ras in eigenschappen verschillen, kiest men 
bij de pedigreeteelt individuën uit, die door eene bijzon- 
dere onderlinge verhouding der eigenschappen van het 
verbouwde ras boven de overige planten uitmunten en 
gaat dan verder elk jaar uit de nakomelingen van de uit- 
gezochte plant (resp. weinige planten) wederom de meest 
uitmuntende plant(en) voor de voortteling uitkiezen. 
Deze werkwijze is in de laatste jaren ook bij de ver- 
edeling van aardappelrassen en bij het suikerriet in Indië 
met succes toegepast en zij is evenzeer met uitstekend 
resultaat bij de veefokkerij in praktijk gebracht, waar men 
bijv. uit elke kudde die melkkoeien voor het fokken uit- 
zoekt, waarvan de melkproductie het meest voldoet. 
Reeds W. Johannsen heeft in zijn werk : „Veber Erblichkeit 
in Populationen und in reinen Linien’, op den voorgrond 
geplaatst, dat men eerst de „reinen Linien” heeft af te 
zonderen uit eene populatie en dan eventueel na te gaan, 
hoever de veredeling in zulke „Linien mogelijk is. Hij wijst 
BRReps dat de curve van eene reine Linie eene geheel 
andere is, dan van eene populatie. Het laatste spreekt van 
zelf, zoodra eene populatie een mengsel blijkt te zijn van 
verschillende reine Linien, dus van althans landbouwkundig 
geheel verschillende stammen of zelfs van geheel verschil 
lende rassen. Toch blijft de fluctueerende variatie natuurlijk 
ook bij een volkomen zuivere Linie nog voor elke eigenschap 
bestaan. Men mag meenen, dat deze variatie bij de suiker- 
bieten in geheel bijzonder sterken graad optreden en dat 
daarin een reden kan gelegen zijn, waarom men bij dit 
gewas de allernoodlottigste gevolgen verkrijgen kan, indien 
men de pedigreeteelt niet jaar in jaar uit met toepassing 
van de beste hulpmiddelen voortzet; maar wie de fluctu- 
eerende variatie bij een graanras nagaat, zal wel opmerken, 
dat ook bij deze rassen de fluctuatie der eigenschappen 
waarlijk niet gering is. 
Nu heb ik den indruk, dat H. de Vries overtuigd is, 
dat deze fluctuaties althans bij egraanplanten uitsluitend 
worden veroorzaakt door een verschil van uitwendige groei- 
