I IO 
wassen», moge blijken. Nadat hij de Squarehead van W. 
Rimpau 8 jaren heeft trachten te veredelen, schrijft hij 
heel lakoniek: „ofschoon wel eenige vooruitgang valt op 
te merken, is deze toch niet groot. De tarwe is ook al 
lang door verschillende kweekers veredeld en zal waar- 
schijnlijk slechts langzaam tot grootere productiviteit kunnen 
worden gebracht”. Van de Fletumer roode daarentegen zegt 
hij na eene veredeling van 6 jaren : „Blijkt gestadig vooruit 
te gaan . Toen J. H. Mansholt dit in 1895 schreef, paste 
hij zooals ik mij ten minste zeker meen te herinneren, de 
eigenlijke pedigreeteelt, waarbij men de geheele plant 
beoordeelt, nog niet toe. 
Het zij hier nog eens herhaald: Pedigreeteelt vereischt 
voor graangewassen evenzeer als voor elk ander gewas 
eenen bekwamen rasveredelaar en heeft mede als voor- 
waarde, dat grond en klimaat voor het in praktijk brengen 
van zulk eene teeltmethode geschikt zijn. Dit blijkt o.a. 
reeds hieruit, dat ook de meest ervaren veredelaar elk 
jaar niet eene enkele, maar een zeker aantal eliteplanten 
uitkiezen zal, omdat het uiterst moeilijk, laten wij maar 
zeggen onmogelijk is, steeds het meest voordeelige individu 
te vinden. Dat vooral eene vergissing met betrekking tot 
het oordeel over het verervingsvermogen van een individu 
zeer wel voorkomen kan, wordt men gewaar, indien de 
reproductieorganen van elk uitgekozen individu afzonderlijk 
worden uitgezaaid. Het is daarom begrijpelijk, dat ver- 
scheiden intelligente landbouwers en ook veredelaars er 
de voorkeur aan zullen geven, een ras van hooge waarde 
uitsluitend 22 stand te houden. Zij doen dit door het ras 
met zorg op een met oordeel gekozen stuk grond te ver- 
bouwen en dan uit het gewas de individuën, welke de 
gewenschte raseigenschappen in voldoenden graad bezitten, 
uit te zoeken en daarmede voort te werken. 
Wie zelf een ras veredelen wil, moet beginnen, dit 
onder met overleg gekozene en geregelde uitwendige 
groeiomstandigheden te verbouwen en dan uit dit gewas 
een voldoend aantal individuën met groote zorg uit te 
kiezen, en daarna de reproductieorganen van elk individu 
wederom onder goed gekozen en geregelde uitwendige 
omstandigheden uit te zaaien. Elke zoo verkregen groep 
van planten moet dan volgens het beginsel der pedigreeteelt 
