142 
Uit hetgeen door mij is gezegd, blijkt (zie de proef- 
nemingen der eerste groep), dat het getal der rassen, die 
op verschillende plaatsen vergeleken worden, dikwijls uit- 
eenloopt, hoewel er in dezen naar eenheid gestreefd 
wordt. 
Het achterwege blijven van proeven op eene bepaalde 
laats of van bepaalde rassen uit eene proef, kan tot 
oorzaak hebben, dat de grond van het betrokken „station 
zich voor de kultuur niet eigent, maar is soms te wijten 
aan plaatsgebrek. Daar de uitgestrektheid gronds, waar 
over de onderscheidene stations’ beschikken, zeer be- 
langrijk verschilt, is het begrijpelijk, dat zelfs overeen- 
komstige proeven niet alle in gelijken omvang worden 
genomen. 
Van de stations’ Lyngby en Tystofte vermeldde ik 
reeds, dat zij o.a. verschillende familie-stammen van haver 
vergelijken. Onder de Deensche „Forsögsstationer” zijn 
zij het, die zich op bescheiden schaal toeleggen op het 
kweeken van nieuwe rassen van landbouwgewassen. Dik- 
wijls volgt men hierbij de Svalöfsche methode. Men streeft 
naar veredeling van rogge, tarwe, gerst, haver, aard- 
appels, wikken, verschillende grassen, klavers, enz. 
De voederbieten-stammen, evenals de stammen der 
andere wortelgewassen (koolrapen, turnips, wortels), die 
door de „Forsögsstationer” worden vergeleken, zijn het 
product van Deensche zaad-telers; zij zijn niet het product 
der ‚stations. De zaadkweekers, die zich op veredeling 
van wortelgewassen toeleggen, worden in de gelegenheid 
gesteld om de door hen gewonnen stammen vergelijken- 
der wijze door de stations” te doen beproeven. 
Hierop zal ik elders nader terugkomen. 
Niet alleen worden rassen en stammen van verschillende 
landbouwgewassen onderling vergeleken, bijna alle stations” 
nemen ook vergelijkende opbrengstproeven met twee of 
meer verschillende wintergraansoorten, o.a. Amerikaansche 
zand-tarwe, gewone tarwe, rogge, wintergerst en winterhaver. 
Nieuwe rassen, die in Denemarken als het ware burger- 
recht beginnen te verkrijgen, of welke men van particuliere 
zijde tracht in te voeren, worden door de „Forsögsstationer” 
vergelijkender wijze, als 't ware officieel, beproefd. Hebben 
betrouwbare plaatselijke proeven, gedurende twee jaren 
