156 
ik deze perceelen „adjusteerings-perceelen’ noemen. *) 
Veronderstellen wij dat eene vergelijkende proef wordt 
genomen met 4 variëteiten, zoo kan b.v. eene bekende 
vijfde variëteit als standaard-variëteit worden beschouwd 
en op de „adjusteerings-perceelen” worden gebracht. Werkt 
men met stellen elimineerings-perceelen van ro, worden 
dus de bedoelde 4 variëteiten ieder op 1o perceeltjes uit- 
gezaaid, zoo verkrijgt men, voor het geval men om de 
twee perceelen een „adjusteerings-perceel’" aanlegt, min- 
stens 20 adjusteerings-perceelen, alle te bezaaien met de 
gekozen standaard-variëteit. 
Uitgaande van de veronderstelling, dat eene vergelij- 
kende proef met 4 of 6 variëteiten wordt genomen, zal 
een proefveld, aangelegd zonder contrôle-perceelen, er 
uitzien als b.v. K. of Kr, een met contrôle-perceelen als 
b.v. L of Lr, een met ro-tallige stellen elimineerings- 
perceelen als b.v. M of Mr, een met 8-tallige stellen 
elimineerings-perceelen en adjusteerings-perceelen om de 
twee perceelen als b.v. N of O en een met 8-tallige stellen 
elimineerings-perceelen en adjusteerings-perceelen om het 
andere perceel als b.v. P. De in O voorgestelde wijze van 
aanleg is de eenige, die betrekking heeft op eene proef- 
neming ter vergelijking van 6 variëteiten; overal elders is 
dit aantal 4, de op de adjusteerings-veldjes verbouwde varië- 
teit niet meegerekend. 
A 8 A 8 
\ 
